آوردند و مداوا كردند تا بهبود يافتند . قتل آن گروه از خوارج در ماه رمضان سال 38 [ هجرى ] رخ داد و آنان ، دليرترين رزمندگانِ خوارج بودند و از سر بىباكىشان ، به كوفه نزديك شده بودند . « 1 »
3 / 9 : شورش خرّيت بن راشد
486 . اسْد الغابة - بهنقل از زبير - : در نبرد جَمَل ، خِرّيت ، سردستهء مُضَريان در سپاه طلحه و زبير بود و عبد اللَّه بن عامر ، او را بر قريهاى در فارس گماشته بود . سپس به على عليه السلام پيوستو چونماجراى داورىپيش آمد ، به مخالفت با على عليه السلام برخاست و به يكى از مناطق فارس كوچيد .
پس على عليه السلام سپاهى به فرماندهى معقل بن قيس و زياد بن خصفه ، به سوى وى روان كرد . شمارى فراوان از مردم عرب و مسيحيانِ جزيهپرداز ، با خِرّيت گرد آمدند .
پس وى به مردم عرب فرمان داد كه ديگر زكات نپردازند و از مسيحيان خواست كه جزيه ندهند . در آن ميان ، مسيحيانى بودند به اسلام گرويده ، كه چون اين اختلاف را ديدند ، مرتد گشتند و به يارى او برآمدند . پس ايشان با ياران على عليه السلام رويارو گشتند و به جنگ پرداختند .
زياد بن خصفه ، پرچمِ امان برافراشت و منادى را فرمان داد كه ندا در دهد : « هر كه زير اين پرچم آيد ، در امان است » . بسيارى از ياران خِرّيت بدان سوى پيوستند و خِرّيت ، شكست خورد و كشته شد . « 2 »
هامش
( 1 ) . الكامل فى التاريخ : ج 2 ص 423 .
( 2 ) . اسد الغابة : ج 2 ص 165 ش 1437 .