بزرگوار ، پس از خروج از شِعب ابوطالب ، زندگى را بدرود گفت . با مرگ او و خديجه عليها السلام ، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ، دو تن از حاميان استوار ، صديق و فداكارش را از دست داد و پس از آن ، شكنجه و آزار مؤمنان به دست قريش ، فزونى يافت .
2 . كمال الدين - به نقل از اصبغ بن نباته - : شنيدم اميرمؤمنان - كه درودهاى خداوند بر او باد - مىفرمايد : « به خدا سوگند ، نه پدرم و نه جدّم عبد المطّلب ، و نه هاشم و نه عبدمناف ، هرگز بتى را نپرستيدند » .
به ايشان گفته شد : پس چه مىپرستيدند ؟
فرمود : « به سوى كعبه و بر دين ابراهيم ، نماز مىگزاردند و چنگزننده به آن بودند » . « 1 »
3 . الكافى - به نقل از اسحاق بن جعفر - : به ايشان ( امام صادق عليه السلام ) گفته شد : آنان ادّعا مىكنند كه ابوطالب ، كافر بود .
فرمود : « دروغ مىگويند . چگونه كافر باشد و حال آن كه مىگويد :
آيا نمىدانيد كه ما محمّد را پيامبرى يافتيم
همچون موسى كه [ نامش ] در اوّلين كتاب ، نگاشته شده است » ؟ !
و در حديثى ديگر آمده كه فرمود : « چگونه ابوطالبْ كافر باشد و حال آن كه مىگويد :
بىگمان دانستند كه فرزند ما دروغگو نيست
نزد ما و توجّهى به گفتههاى ياوه نمىشود .
روسپيدى كه با روى او از ابر سپيد ، باران مىطلبند
فريادرس يتيمان ، نگاهدار بيوگان » ؟ ! « 2 »
هامش
( 1 ) . كمال الدين عن الأصبغ بن نباتة : سَمِعتُ أميرَ المُؤمِنينَ - صَلَواتُ اللَّهِ عَلَيهِ - يَقولُ : وَاللَّهِ ما عَبَدَ أبي ولا جَدّي عَبدُ المُطَّلِبِ ولا هاشِمٌ ولا عَبدُ مَنافٍ صَنَماً قَطُّ ! قيلَ لَهُ : فَما كانوا يَعبُدونَ ؟ قالَ : كانوا يُصَلّونَ إلَى البَيتِ عَلى دينِ إبراهيمَ عليه السلام ، مُتَمَسِّكينَ بِهِ ( كمال الدين : ص 174 ح 32 ) .
( 2 ) . الكافي عن إسحاق بن جعفر عن الإمام الصادق عليه السلام : قيلَ لَهُ : إِنَّهُم يَزعُمونَ أنَّ أبا طالِبٍ كانَ كافِراً ؟ فَقالَ : كَذَبوا ، كَيفَ يَكونُ كافِراً وهُوَ يَقولُ :أ لَم تَعلَموا أنّا وَجَدنا مُحَمَّداً * نَبِيّاً كَموسى خُطَّ في أوَّلِ الكُتبِوفي حَديثٍ آخَرَ : كَيفَ يَكونُ أبو طالِبٍ كافِراً وهُوَ يَقولُ :لَقَد عَلِموا أنَّ ابنَنا لا مُكَذَّبٌ * لَدَينا ولا يَعبَأُ بِقِيلِ الأَباطِلِ
وأبيَضُ يُستَسقَى الغَمامُ بِوَجهِهِ * ثِمالُ اليَتامى عِصمَةٌ لِلأَرامِلِ( الكافى : ج 1 ص 448 ح 29 ) .