سيد عاملى مىگويد : مشهور ميان اصحاب اماميه همانطور كه در مختلف و مختصر و غاية المرام و روضه و مجمع البرهان و كفايه و مفاتيح و غير آنها آمده استحباب نمازهاى مستحبى ماه رمضان است .
بلكه آنگونه كه در فوائد الشرايع و مجمع البرهان و رياض آمده نزديك به اجماع فقهاى اماميه چنين معتقدند به حدى كه مخالفى وجود ندارد ، شيخ صدوق معتقد به جواز آن است .
پس چنانچه در مصابيح الظلام نيز آمده اين مسأله مورد اتفاق تمام علماء است و در معتبر آمده است كه نظر اكثر چنين است .
و همانطور كه در شرايع و نافع و ذكرى و روضه نيز به آن اشاره شده استحباب نافلههاى ماه رمضان در احاديث ، مشهور است .
در مختلف آمده است : روايات ، ظهور در آن دارد .
در بيان نيز چنين آمده است : نافله ماه رمضان بنابر مشهور شروع است و احاديث مخالف در تعارض با رواياتى است كه نزديك به تواتر است و همچنين در تعارض با عمل اصحاب است .
در كتاب ذكرى نيز آمده است : فتاوى و اخبار اجتماع بر مشروعيت آن دارند و معارض بودن حديث نادر ، ضررى به آن نمىزند .
هامش
استحباب آن است ، بلكه مشهور ميان اصحاب ( نقلًا و تحصيلًا ) به حدى است كه گويى اتفاق نظر و اجماع صورت گرفته است و به طور كلى غير از صدوق مخالفى را نيافتهايم و اكتفاء اسكافى بر بيش از چهار شب و ترك اظهار نظر ابن أبي عقيل و على بن بابويه مشكلى ايجاد نمىكند . . . ( جواهر ج 12 ، ص 182 ) زحيلى معتقد است كه نافله رمضان سنت مؤكد است و پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و سلم اولين كسى بود كه آن را سنت قرار داد . ( الفقه الاسلامى و ادله ج 2 ، ص 1088 ) .