تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منتخب ميزان الحكمة ( فارسى ) — صفحة 791

مساهمون:

ص٧٩١
3987 امام صادق عليه السلام : به هر كه خودپسندى راه يابد ، نابود شود .

1223 - تشويق به كم شمردن كارهاى خوبِ خود

3988 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله - در توصيف خردمند - فرمود : خوبى اندك ديگران را زياد مىبيند و خوبىهاى بسيار خود را اندك مىشمارد . 3989 امام باقر عليه السلام : هر چند نفْست بسيار طاعت خدا كند ، باز آن را كم شمار تا بدين وسيله نفْس را زبون سازى و خود را در معرض عفو [ خدا ] قرار دهى . 3990 امام صادق عليه السلام : ابليس - كه لعنت خدا بر او باد - به لشكريانش گفت : اگر در سه كار بر فرزند آدم چيره آيم ، ديگر باكى ندارم كه چه كارى مىكند ؛ زيرا آن كار از او پذيرفته نمىشود : هرگاه عملش را زياد شمارد و گناهش را از ياد برد و خودپسند شود .

1224 - درمان خودپسندى

3991 امام على عليه السلام : آدميزاده را چه به خودپسندى ؟ ! آغازش نطفه‌اى گنديده است و فرجامش لاشه‌اى پليد و در اين ميان انبان نجاست است ! 3992 امام باقر عليه السلام : راه خودپسندى را با خودشناسى ببند . 3993 امام صادق عليه السلام : اگر گذشتن از صراط راست است ، پس چرا خودپسندى ؟ ! ر . ك : شناخت ، باب 1248 ؛ تكبّر ، باب 1571 .

264 . معجزه

1225 - معجزه معيار شناخت انبياء الهى و حجت‌هاى او است

3994 امام صادق عليه السلام : معجزه ، نشانه‌اى از خداست و آن را تنها به پيامبران و فرستادگان و حجّتهاى خود مىدهد تا به وسيلهء آن راستِ راستگو ، از دروغِ دروغگو باز شناخته شود .

1226 - حكمت تفاوت معجزات پيامبران

3995 امام هادى عليه السلام - در پاسخ به پرسش ابن سكّيت از علت فرستادن موسى با عصا و يد بيضاء و حربهء [ ضدّ ] جادو و فرستادن عيسى با حربهء طبابت و فرستادن محمّد صلى الله عليه و آله با گفتار و سخن - فرمود : هنگامى كه خداوند موسى عليه السلام را فرستاد جادوگرى بر مردم عصر او غلبه داشت . پس ، او از طرف خدا چيزى براى مردم آورد كه توان انجام چنان كارى را نداشتند و به وسيله آن ، جادوى آنها را باطل ساخت و حجت را بر آنان ثابت كرد . عيسى عليه السلام را در زمانى مبعوث كرد كه بيماريهاى مزمن شيوع داشت و مردم نياز به طبابت داشتند . پس ، عيسى از نزد خدا چيزى برايشان آورد كه مانند آن را نداشتند . او به اذن خدا مردگان را زنده كرد و كور مادرزاد و پيس را شفا داد و با اين وسيله حجت را بر آنان ثابت كرد . و محمد صلى الله عليه و آله را در زمانى فرستاد كه خطابه و سخنورى - [ راوى مىگويد : ] به گمانم شعر را هم فرمود - رواج داشت . پس ، آن حضرت از نزد خدا مواعظ و حكمتهايى آورد كه به وسيله آنها گفتار ايشان را باطل كرد و حجت را بر آنان ثابت نمود .