1763 - كسى كه انفاقش پذيرفته نمىشود
قرآن :
« بگو : چه با رغبت و چه با بىميلى انفاق كنيد ، هرگز از شما پذيرفته نخواهد شد ؛ چرا كه شما گروهى فاسق بودهايد . و هيچ چيز مانع پذيرفته شدن انفاقهاى آنان نشد جز اينكه به خدا و پيامبرش كفر ورزيدند و جز با [ حال ] كسالت نماز به جا نمىآورند و جز با كراهت انفاق نمىكنند » .
حديث :
6246 امام باقر عليه السلام - در پاسخ به سؤال از آيهء
« وَ لا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ
« 1 » ؛ و در پى ناپاك آن نرويد كه از آن انفاق كنيد » - فرمود : مردم زمانى كه اسلام آوردند درآمدهايى از ربا و اموال حرام در اختيار داشتند و افراد به سراغ اين درآمدها در بين دارايىهاى خود مىرفتند و آنها را صدقه مىدادند ، اما خداوند آنان را از اين كار نهى فرمود ؛ چرا كه صدقه دادن جز از درآمد پاك و حلال درست نيست .
6247 امام صادق عليه السلام : اگر مردم از راهى كه خداوند به آنان فرمان داده است كسب درآمد كنند و آنها را در راهى كه خداوند از آن بازشان داشته است انفاق كنند ، آن را از ايشان نمىپذيرد و اگر از راهى كه آنها را از آن نهى كرده است درآمد به دست آورند و آن درآمد را در راهى كه خداوند بدان فرمانشان داده است به مصرف رسانند باز از آنان نمىپذيرد ، مگر اينكه از راه حلال به دست آورند و در راه حلال انفاق كنند .
383 . سخنى چينى
1764 - پرهيز از سخنچينى
قرآن :
« و از هر قسم خورندهء فرومايهاى فرمان مبر ، كه عيبجوست و براى خبرچينى گام برمىدارد » .
حديث :
6248 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از سخنچينى بپرهيزيد .
6249 امام على عليه السلام : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به اصحابش فرمود : آيا شما را از بدترين افرادتان آگاه نكنم ؟ عرض كردند : چرا اى رسول خدا ، فرمود : كسانى كه سخنچينى مىكنند ، آنان كه ميان دوستان جدايى مىافكنند ، كسانى كه براى افراد پاك و بىگناه عيب مىتراشند .
6250 امام على عليه السلام : از سخنچينى پرهيز ، كه آن تخم كينه مىافشاند و از خدا و مردم دور مىگرداند .
6251 امام على عليه السلام : بدترين راستى ، سخن چينى است .
6252 امام صادق عليه السلام : از بزرگترين جادو ، سخنچينى است ، [ زيرا ] با سخنچينى ميان دوستان جدايى افكنده مىشود ، ياران يكدل را با هم دشمن مىكند ، به واسطهء آن خونها ريخته مىشود ، خانهها ويران مىگردد و پردهها دريده مىشود .
آدم سخنچين بدترين كسى است كه روى زمين گام برمىدارد .
هامش
( 1 ) . بقره ، آيهء 267 .