326 . كشتن
1508 - حرمت آدم كشى
قرآن :
« بدين سبب بر بنى اسرائيل حكم كرديم كه هر كس نفسى را بدون حقّ قصاص يا بى آن كه در روى زمين فساد و تبهكارى كندْ بكشد ، چنان است كه همهء مردم را كشته و هر كه نفسى را زنده كند ، چنان است كه تمام مردم را زندگى بخشيده است » .
ر . ك : نساء : آيات 29 ، 92 ، 93 و مائده : آيهء 28 و انعام : آيات 140 ، 151 و كهف : آيهء 74 و فرقان : آيهء 68 و تكوير : آيهء 9 .
حديث :
5141 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سركشترين مردم كسى است كه بىگناهى را كه قصد كشتن او را نداشته است ، بكشد يا غيرزنندهء خود را بزند .
5142 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در روز قيامت نخستين چيزى كه دربارهء آن ميان مردم داورى مىشود ، خون است .
5143 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بيگمان اگر همهء دنيا نابود شود ، نزد خدا اهميتش كمتر از خونى است كه به ناحق ريخته شود .
5144 امام رضا عليه السلام : خداوند قتل نفس را حرام فرمود ؛ چون اگر اين كار را روا مىشمرد ، موجب نابودى مردم و هرج و مرج در جامعه مىشد .
1509 - كشتن مؤمن
قرآن :
« هر كس عمداً مؤمنى را بكشد ، كيفرش دوزخ است كه در آن جاويدان خواهد بود . و خدا بر او خشم مىگيرد و لعنتش مىكند و عذابى بزرگ برايش آماده ساخته است » .
حديث :
5145 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى مردم ! من در ميان شما باشم و جنازهء مقتولى پيدا شود و قاتلش معلوم نباشد ؟ ! اگر اهل آسمانها و زمين در كشتن مرد مسلمانى همداستان شوند ، هر آينه خداوند همهء آنان را ، بىشمار و بىحساب ، عذاب دهد .
5146 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس [ حتى ] با نيم كلمه حرف در كشتن مؤمنى كمك كند ، روز قيامت خدا را در حالى ديدار كند كه بر پيشانيش نوشته شده است : نوميد ( محروم ) از رحمت خدا .
5147 امام باقر عليه السلام : هر كس عمداً مؤمنى را بكشد ، خداوند متعال همهء گناهان را براى او ثبت كند و مقتول از گناهان پاك شود و اين سخن خداوند متعال است [ ، آن جا كه به نقل از يكى از فرزندان آدم به برادرش مىفرمايد ] :
« مىخواهم گناه من و گناه خودت را به دوش كشى و از دوزخيان باشى » .
5148 امام صادق عليه السلام - در پاسخ به اين پرسش كه :
اگر مؤمن عمداً مؤمنى را بكشد آيا توبه دارد ؟ - فرمود : اگر به خاطر ايمانش او را كشته باشد ، توبه ندارد . ولى اگر از روى خشم يا به انگيزهء امرى از امور دنيا بكشد ، توبهاش اين است كه قصاص شود .