278 . عاشورا
1303 - عاشورا و گريستن بر مصائب امام حسين عليه السلام و يارانش
4261 امام زين العابدين عليه السلام : هر مؤمنى كه چشمانش براى كشته شدن حسين عليه السلام گريان شود به طورى كه اشك بر گونههايش سرازير گردد ، خداوند به سبب آن او را در غرفههاى بهشتى جاى دهد كه روزگاران درازى را در آنها به سر بَرَد .
4262 امام باقر عليه السلام - در حديث زيارت حسين عليه السلام در روز عاشورا از مسافت دور - فرمود : سپس ، براى حسين عليه السلام گريه و زارى كند و به كسانى كه در خانهاش هستند و از آنها تقيه نمىكند دستور دهد كه براى او بگريند . . . و در سوگ حسين عليه السلام به يكديگر تسليت گويند . . . عرض كردم :
چگونه به همديگر تسليت بگوييم ؟ حضرت فرمود : بگوييد : خداوند اجر ما را به سبب مصيبتى كه از حسين به ما رسيده بزرگ گرداند و ما و شما را از كسانى قرار دهد كه در كنار ولىّ دم او ، امام مهدى از خاندان محمد عليهم السلام ، به خونخواهى او بر مىخيزند .
4263 امام صادق عليه السلام : هر كس دربارهء حسين عليه السلام بيتى شعر بسرايد و خود بگريد و ده نفر را بگرياند ، براى او و آن ده نفر بهشت باشد .
4264 امام رضا عليه السلام : هر كه روز عاشورا روز سوگوارى و اندوه و گريهاش باشد ، خداوند عز و جل روز قيامت را روز شادى و سرور او قرار دهد .
4265 امام رضا عليه السلام : بر كسى چون حسين بايد كه گريندگان بگريند ؛ زيرا كه گريستن بر او گناهان بزرگ را مىزدايد . . . . چون ماه محرّم مىرسيد كسى پدرم عليه السلام را خندان نمىديد . غم و اندوه بر او چيره بود تا آن كه ده روز مىگذشت . روز دهم روز سوگوارى و اندوه و گريهء او بود و مىفرمود : اين روزى است كه حسين عليه السلام در آن كشته شد .