تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منتخب ميزان الحكمة ( فارسى ) — صفحة 367

مساهمون:

ص٣٦٧

111 . حكمت

561 - فضيلتِ حكمت

قرآن : « به هركه خواهد حكمت عطا كند و به هركه حكمت عطا شود نيكى فراوان داده شده است و جز خردمندان پند نپذيرند » . حديث : 1693 مسيح عليه السلام : همانا حكمت ، روشنايى هر دلى است . 1694 لقمان عليه السلام - در سفارشهاى خود به فرزندش - فرمود : فرزندم ! حكمت بياموز تا ارجمند شوى ! زيرا كه حكمت ، به دين رهنمون مىشود و بنده را بر آزاده شرافت مىبخشد و تهيدست را از ثروتمند بالاتر مىبرد و كوچك را از بزرگ پيش مىاندازد . 1695 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سخن حكيمانه‌اى را كه مؤمن بشنود بهتر از عبادت يك سال است . 1696 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : حكيم ، به پيامبرى نزديك است . 1697 امام على عليه السلام : حكمت ، گلزار خردمندان است و گردشگاه فرزانگان . 1698 امام على عليه السلام : حكمت درختى است كه در دل مىرويد و بر زبان به بار مىنشيند . 1699 امام على عليه السلام : هركس به حكمت شناخته شود ، چشمها با ديدهء وقار و شكوه به او بنگرند .

562 - حكمت ، گمشدهء مؤمن است

1700 امام على عليه السلام : حكمت ، گمشدهء مؤمن است ؛ پس آن را بجوييد گر چه نزد مشرك باشد [ زيرا كه ] شما بدان سزاوارتر و شايسته‌تريد . 1701 امام على عليه السلام : حكمت ، گمشدهء مؤمن است ؛ پس ، آن را ، گر چه از منافقان ، فرا گير .

563 - كارهايى كه برازندهء حكيم نيست

1702 امام على عليه السلام : حكيم نيست كسى كه نياز خود را نزد شخص غير كريم بَرَد . 1703 امام على عليه السلام : حكيم نيست آن كه مدارا نكند با كسى كه چاره‌اى جز مدارا با او ندارد .

564 - تفسير حكمت

1704 امام على عليه السلام : نخستين گام حكمت ، وانهادن لذتهاست و آخرين گام آن ، دشمن داشتن هر آنچه فانى مىشود . 1705 امام على عليه السلام : از حكمت است كه با فرا دست خود نستيزى و فرو دست خود را خوار نشمارى و به كارى كه در توان تو نيست نپردازى و زبانت با دلت و گفتارت با كردارت ناسازگار نباشد و دربارهء آنچه نمىدانى سخن نگويى و وقتى كارى به تو رو مىآورد رهايش نكنى و چون از تو روى گرداند دنبالش نروى .