تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منتخب ميزان الحكمة ( فارسى ) — صفحة 323

مساهمون:

ص٣٢٣

489 - نهى از فرار از جنگ

قرآن : « و هر كه در آن هنگام به آنان ( دشمنان ) پشت كند مگر آنكه [ هدفش ] كناره‌گيرى براى نبردى [ مجدّد ] يا پيوستن به جمعى [ ديگر از همرزمانش ] باشد قطعاً به خشم خدا گرفتار خواهد شد و جايگاهش دوزخ است و چه بد سرانجامى است » . حديث : 1468 امام على عليه السلام - به يارانش در جنگ صفين - فرمود : پياپى يورش بريد و از گريختن شرم كنيد ، كه گريز از ميدان جنگ ننگى است جاويدان در ميان اعقاب و روزگاران آينده و موجب آتش در روز حسابرسى . با رضايت خاطر بجنگيد و شادمان و سبك جان به سوى مرگ گام برداريد . 1469 امام صادق عليه السلام : هركس در جنگ از برابر دومرد بگريزد ، كارش گريختن به شمار مىآيد ، و اگر در جنگ از برابر سه نفر بگريزد ، كارش گريختن به شمار نمىآيد . 1470 امام رضا عليه السلام : خداوند فرار از ميدان جهادرا حرام كرده است ؛ چون باعث ضعف دين و خفيف شدن پيامبران و پيشوايان عادل عليهم السلام است .

490 - پرهيز از جنگيدن با مسلمان

1471 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : جنگيدن مسلمان با برادر خود كفر است ، و دشنام دادن به او فسق .

491 - دعا كردن هنگام جنگ

1472 امام على عليه السلام - هنگام رويارو شدن با دشمن در جنگ - گفت : خدايا ! دلها به سوى تو پركشيده و گردنها سوى تو كشيده شده است . . . پروردگارا ! ما از نبودن پيامبرمان و زيادى دشمنانمان و پراكندگى خواسته‌هايمان ، به درگاه تو شكايت مىآوريم .

492 - شركت زنان در جنگ

1473 امام باقر يا امام صادق عليهما السلام : رسول خدا صلى الله عليه و آله زنان را همراه خود به جنگ برد تا مجروحان را مداوا كنند . ر . ك : زن ، باب 1644 .