حرف صاد : با نيكان همنشينى كن تا از بدان در امان مانى 79
حرف ضاد : انسان تنگدست ، افسرده و دلتنگ است 81
حرف طاء : خوشوقت كسى كه به خدا اعتماد كرد 83
حرف ظاء : سايهء هر كجى ، كج است 85
حرف عين : سرانجام ستم ، وخيم و خطرناك است 87
حرف غين : آنكه ، خود ، غايب است ، سهمى ندارد 89
حرف فاء : رستگار شد آنكه از شرّ نفس خود در امان ماند 91
حرف قاف : آزمندى قاتل جان آزمند است 93
حرف كاف : كافر بخشنده از مسلمان بخيل به بهشت اميدوارتر است 95
حرف لام : كسى كه امانتدار نيست ، ايمان ندارد 97
حرف ميم : كسى كه خاموشى گزيند ، پشيمان نشود 101
حرف نون : آتش تفرقه ، سوزندهتر از آتش دوزخ است 103
حرف هاء : آنچه در چنتهدارى آشكار كن تا بدان شناخته شوى 105
حرف واو : كسى كه از لغزشهايت چشمپوشى كند به تو كمك كرده است 107
حرف ياء : آنچه برايت مقدّر شده است به تو مىرسد 109
نثر اللآلئ ( فارسى ) — صفحة 113
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص١١٣