پرش به محتوای اصلی

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۲۴ — صفحه 42

پدیدآورندگان:

ص۴۲

تفسير آيات :

آن گاه خداوند سبحان قسم ياد كرد و فرمود : وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ) قتاده گويد : يعنى پس آيا طالب علم و دانشجويى هست كه ياد گيرد . ( كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ بِالنُّذُرِ ) قوم لوط نبى عليه السلام دروغگو شمردند پيامبران را ، يعنى انذار و بيم دادن پيغمبر خود را ، و برخى گفتند : يعنى تكذيب كردند پيامبران را بنا بر آنچه كه ما قبلا تفسير كرديم . ( إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ حاصِباً ) يعنى ما فرستاديم بر ايشان باد سختى كه آنها را سنگ‌باران كرد با سنگ ريزه . ابن عبّاس گويد : مقصود آن سنگهاى ريزه است كه از آسمان بر آنها با باد باريد . فرزدق گويد :

مستقبلين شمال الشام تضربنا * بحاصب كند يف القطن منشور

سرما و برف روبروى ما ميزد بسبب باد تندى مثل قوزه پنبه كه پراكنده باشد . سپس آل لوط عليه السلام را استثناء نمود و گفت : ( إِلَّا آلَ لُوطٍ نَجَّيْناهُمْ ) مگر لوط و دخترانش را كه نجاتشان داديم يعنى خلاصشان كرديم . ( بِسَحَرٍ ) در سحر از اين عذابى كه بقومش رسيد . ( نِعْمَةً مِنْ عِنْدِنا ) يعنى ( انعاما ) پس ( نعمة ) مفعول له مىباشد و ممكن است كه مصدر باشد و تقديرش چنين : « انعمنا عليهم بذلك نعمة » انعام نموديم بر ايشان به اين خلاصى نعمتى را ( كَذلِكَ ) يعنى چنانچه انعام نموديم