تفسير :
آن گاه خداوند سبحان ياد نمود آنچه كه به يهود بنى قريظه نموده و فرمود : وَ أَنْزَلَ الَّذِينَ ظاهَرُوهُمْ و خداوند فرود آورد آنهايى را كه - معاونت و يارى كردند مشركين احزاب را و شكستند پيمانى را كه با رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله نموده بودند كه يارى نكنند دشمنان از اهل كتاب را يعنى يهوديان را و كلّيهء مفسّرين اجماع كردهاند كه ايشان بنو قريظه بودند مگر حسن كه گويد ايشان بنى النضير بودند ، و قول اوّل صحيحتر است ، و سزاوارتر بسياق آيات براى اينكه براى بنى النضير چيزى در قتال و نبرد با اهل احزاب نبود و آنها جلوتر كوچ كرده و رفته بودند . مِنْ صَياصِيهِمْ يعنى از قلعهها و حصارهايشان . وَ قَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ يعنى انداخت در دلهايشان ترسى از پيامبر ( ص ) و ياران مؤمن او . فَرِيقاً تَقْتُلُونَ يك دسته از مردانشان را كشتيد .