نمود به اينكه گفت : بَلْ جاءَ بِالْحَقِّ يعنى او شاعر و ديوانه نيست بلكه او چيزى آورده از دين حق و قرآن كه عقلها آن را مىپذيرد . وَ صَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ يعنى آنچه كه پيامبران از بشارتهايشان بدين اسلام و قرآن درست آوردند حق و راست است . و بعضى گفتهاند : يعنى تصديق رسالت و پيامبرى ايشان را به اينكه آورد به مانند آنچه كه آنها آوردند از دعوت بتوحيد و بعضى هم گفتهاند : يعنى تصديق رسالت و پيامبرى ايشان را نمود ، سپس كفّار را خطاب نموده و گفت : ( إِنَّكُمْ ) البتّه شما اى گروه مشركان لَذائِقُوا الْعَذابِ الْأَلِيمِ هر آينده چشنده عذاب دردناك هستيد بر كفرتان و بر اينكه نسبت شاعرى و ديوانگى بپيامبر داديد . وَ ما تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ و پاداش داده نميشويد مگر آنچه را كه كردهايد يعنى بر حسب و اندازه اعمالتان ، سپس جدا نمود از گروه مخاطبين عذاب شده و گفت : إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ مگر بندگان پاك خدا كه عبادت را براى جدا خالص نموده و او را در تمام اوامر اطاعت كردند ، پس ايشان عذاب را احساس نمىكنند ، بلكه نائل به ثواب ميشوند .
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۲۰ — صفحه 476
پدیدآورندگان: الشيخ الطبرسي
ص۴۷۶