پرش به محتوای اصلی

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۲۰ — صفحه 431

پدیدآورندگان:

ص۴۳۱
مصدر اوست .

تفسير :

سپس خداوند سبحان خبر داد از قدرت و توان خودش بر هلاك كردن اين كفّارى كه انكار كردند وحدانيت و يكتايى او را ، پس فرمود : وَ لَوْ نَشاءُ لَطَمَسْنا عَلى أَعْيُنِهِمْ و اگر ما ميخواستيم . ابن عباس گويد : هر آينه كور ميگردانيم ايشان را از هدايت . حسن و قتاده و جبائى گويند : يعنى ما ايشان را نابينا واگذار نموديم تا در ترديد و شك بمانند و با اين حال رفت و آمد كنند فَاسْتَبَقُوا الصِّراطَ يعنى پس طلب كردند راه حق را و حال آنكه از آن نابينا شدند . فَأَنَّى يُبْصِرُونَ ابن عباس گويد : پس چگونه ميبينيد . و بعضى گفته اند : يعنى پس طلب نجات و پيشى گرفتن بسوى آن را نمودند و حال آنكه بينشى براى ايشان نيست ، پس چگونه مىبينند و حال آنكه ما ايشان را نابينا كرديم . و بعضى گويند : طلب راه براى رفتن بمنازلشان نمودند ، پس راه به آن نيافتند . وَ لَوْ نَشاءُ لَمَسَخْناهُمْ عَلى مَكانَتِهِمْ و اگر ميخواستيم هر آينه ايشان را بر جايگاههايشان كه در آن نشسته بودند مسخ ميكرديم يعنى و اگر ميخواستيم هر آينه ايشان را عذاب ميكرديم بنوعى ديگر از عذاب ، پس آنها را در منازلشان مسخ به صورت بوزينه و خوك مينموديم ، و مكانه ، و مكان در معنى يكى است . و بعضى گفته‌اند : يعنى و اگر ميخواستيم هر آينه ايشان را در منازلشان سنگ مينموديم كه در آن ارواحشان نباشد . فَمَا اسْتَطاعُوا مُضِيًّا وَ لا يَرْجِعُونَ يعنى پس توانايى رفتن و آمدن