اعراب :
مِنَ الْكِتابِ در محل حال از ضمير منصوب محذوف از صله است ، و تقديرش اينست ، و الذى اوحيناه اليك كائنا من الكتاب ، و آنچه وحى كرديم ما به تو بوده است از قرآن ، جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها ، خبر مبتداء محذوف ، و ممكنست كه بدل از قول خدا الْفَضْلُ الْكَبِيرُ باشد ، يدخلونها در محل نصب است بنا بر حاليت و همچنين يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ من متعلّق به يحلون است ، مِنْ ذَهَبٍ در موضع صفت اساور است يعنى ، اساور كائنة من ذهب ، دستبندهايى كه از طلا مىباشد ، لا يَمَسُّنا در محل نصب است بنا بر حاليت .
تفسير :
سپس خداوند سبحان پيامبرش ( ص ) را خطاب نموده و گفت : وَ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ و آنچه به تو وحى نموديم اى محمد و نازل كرديم آن را ، ( مِنَ الْكِتابِ ) كه آن قرآنست ، ( هُوَ الْحَقُّ ) آن صحيح و درست است آميخته بفساد نيست و راستى كه مخلوط به دروغ نيست ، و عقل و خردى كه دعوت به حق و منصرف از باطل مىكند . مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ تصديق كننده است به آنچه كه پيش از آن كتابها ( چون صحف و تورات و زبور و انجيل ) بوده زيرا آن قرآن موافق آمده با بشاراتى كه كتب مزبوره داده از حال آن و حال كسى كه آن را آورده است . إِنَّ اللَّهَ بِعِبادِهِ لَخَبِيرٌ البتّه خدا به بندگانش عالم است ( بصير ) بينا باحوال ايشانست . ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ بعد از آن ما ميراث داديم قرآن را . ابى مسلم گويد : تورات را ، جبائى گويد : مقصود تمام كتابهاست براى