بر طاعت من كردى پس مسلّما تمام آنها در تحت سلطنت من ميباشند به منزله چيزى كه آن در كف دست بنده من است .
كلبى گويد : يعنى خوددارى نما از اذيت و كشتن ايشان و اين قبل از فرمان قتال و پيكار با آنهاست .
وَ تَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ
يعنى اسناد بده كار خود را به خدا كه تو را بر ايشان يارى نموده و غلبه و پيروزى ميدهد .
وَ كَفى بِاللَّهِ وَكِيلًا
يعنى خدا كافى و متكفّل است به آنچه به او اسناد داده شده .
ترتيب :
البتّه اين آيات بما قبلش متصل است از قول او
وَ لكِنْ رَسُولَ اللَّهِ
زيرا كه خدا منّت گذاشت بر ايشان بسبب او سپس فرمان داد ايشان را كه او را بر اين نعمت شكر و سپاس گويند و قول او كه فرمود
هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ
متصل است بما قبلش از امر بذكر و تقديرش اينست كه خداوند كه عزيز است اسم او با بىنيازيش از شما شما را ياد مىكند پس شما سزاوارتر هستيد كه او را ياد نمائيد و اقبال به او نمائيد با نيازتان بسوى او .
و بعضى گفتهاند : كه خداوند سبحان نعمتهايش را بر مؤمنين شمرد و از جمله آن رحمت او بر ايشان بوده ، سپس بيان نمود ارسال او پيامبر را بسوى ايشان با بزرگى قدر و بلندى مقامش .