وَ مُبَشِّراً يعنى بشارت دهنده بر كسى كه مرا و تو را اطاعت و فرمان بردارى كند ، ببهشت . وَ نَذِيراً و ترساننده باشى كسى را كه نافرمانى من و تو را نمود به آتش دوزخ . وَ داعِياً يعنى ما تو را خواننده بسوى خدا و اقرار بوحدانيّت و يكتايى او و امتثال اوامر و نواهى او مبعوث كرديم . بِإِذْنِهِ يعنى بعلم او و امر او . وَ سِراجاً مُنِيراً و چراغ پر فروغى كه بسبب تو هدايت شوند در دين چنانچه بسبب چراغ هدايت ميشوند ، و منير آنست كه نور از جهت او صادر مىشود يا بفعل آن و يا براى آنكه آن سبب فعل خواهد بود ، پس ماه نورانى و چراغ نورانى به اين معناست و خدا روشن كننده و منوّر آسمانهاست . زجاج گويد : مقصود از سراج منير قرآنست و تقديرش اينست و ما تو را مبعوث كرديم در حالى كه صاحب چراغ پر فروغى چون قرآن ميباشى ، پس - مضاف حذف شده است . وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ بِأَنَّ لَهُمْ مِنَ اللَّهِ فَضْلًا كَبِيراً و بشارت بده مؤمنين را به اينكه براى ايشان از طرف خدا زيادتى لطف است بر آنچه مستحق آنند از ثواب . وَ لا تُطِعِ الْكافِرِينَ وَ الْمُنافِقِينَ و پيروى از كفّار و منافقين مكن و تفسير آن در اوّل همين سوره گذشت . وَ دَعْ أَذاهُمْ يعنى اعراض و دورى از اذيت ايشان بكن كه من البتّه به اين زودى امر ايشان را كفايت ميكنم هر گاه بر من توكّل نموده و عمل
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ٢٠ — صفحة 140
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص١٤٠