است و آن عبارتست از اينكه دزديده به چيزى نگاه كنند كه حلال نباشد نظر كردن به آن و ميداند آن چيزى را كه پوشانيده است سينه ها يعنى علم او محيط است بضمائر و سرائر مخلوقات و درود فرستد خدا بر محمد ( ص ) در ميان پيشينيان و پسينيان و بر آل او كه از پاكيزه گان هستند ميگويم و منم على بن موسى بن جعفر كه امير المؤمنين عضده الله بالسداد و وفقه للرشاد حق ما را آن مقدار شناخت كه نزد غيران مجهول بود پس ارحامى كه قطع شده بود صله كرد و نفسهائى كه بجزع و فزع در آمده بود ايمن گردانيد بلكه زنده گردانيد آنها را و حال آنكه تلف شده بودند و بىنياز گردانيد آنها را كه از روى ظلم محتاج شده بودند و پروردگار عالميان به اين امر خشنود است و غير از خدا پاداش نميخواهد و حقتعالى به زودى پاداش شكركننده گان را عطا فرمايد و اجر نيكوكاران را ضايع نگذارد و همانا او عهد خود را از براى من قرار داده است و امارت بزرگ به من واگذار كرده است اگر من بعد از او باقى باشم و هر كس بگشايد گرهى را كه حقتعالى به بستن آن امر فرموده است و جدا كند دست آويزى را كه خدا دوست دارد اتصال و محكم بودن آن را پس مباح كرده است حرامشوندهء خدا را و حلال كرده است حرام شده خدا را زيرا كه سبب اين گره گشادن و منفصل كردن دست آويز عيب جويندهء بر امام و هتككنندهء حرمت اسلام خواهد بود و بابن و تيره جارى شد عمل پيشينيان يعنى عهد امير المؤمنين على بن ابى طالب ( ع ) را كه نقض كردند و آن جناب صبر كرد بر اين لغزشها و بعد از آن اعتراض فرمود بر كسانى كه اين گونه اعمال شنيعه مرتكب شدند و اين غرامتها وارد آوردند به جهت ترس بر پراكندگى امر دين و گسيختن ريسمان مسلمين و به جهت نزديكى امر زمان جاهليت و منتظر بودن منافقين از براى اينكه فرصتى يابند و بر امر بزرگى پيش دستى كنند و من نميدانم نسبت به من چگونه رفتار شود و نسبت بشما بچه نوع عمل شود نيست هيچ حكمى مگر از براى خداوند و پيروى مىكند خدا خبر درست و راست را يعنى حقتعالى تابع حق است و از آن در نمىگذرد و او بهترين حكمكننده گان و جداكنندگان حق از باطل است . حسين بن جهم از پدرش روايت كرده است كه او گفت چون مأمون بيعت نمود از براى على بن موسى الرضا ( ع ) و او را وليعهد خود گردانيد بر فراز منبر رفت و گفت ايها الناس آمد شما را بيعت على بن موسى بن جعفر بن محمد بن على بن الحسين ( ع ) به خدا سوگند كه اگر اين اسما بر كر و گنگ خوانده شود باذن خداوند شفا مىيابد . از محمد بن يحيى الصولى از احمد بن عبيد الله بن طاهر مروى است كه گفت فضل بن سهل اشاره كرد بمأمون كه به خدا و رسول خدا تقرب جويد بصله كردن رحم خود به بيعت كردن عهد از براى على بن موسى الرضا ( ع ) تا اينكه به اين سبب محو شود امر هارون الرشيد نسبت به اولاد فاطمه يا آنچه نسبت بايشان خلاف از او صادر ميشد پس مأمون رجاء بن ابى ضحاك
عيون أخبار الرضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 386
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٣٨٦