تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عيون أخبار الرضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 216

مساهمون:

ص٢١٦
ما اختصني به من هذه الفضيله ) * و بامت او فرمود بگويند * ( الْحَمْدُ لِلَّه رَبِّ الْعالَمِينَ ) * على ما اختصنا به ربنا بهذه الفضائل . ) * از احمد بن محمد بن ابى نصر بن بزنطى مروى است كه گفت از حضرت رضا ( ع ) سؤال كردم از حرم و كوههاى حرم چگونه بعضى كوهها اشرف و اقرب از بعضى و بعضى ابعد از بعضى ديگر شدند . حضرت فرمود كه چون حقتعالى آدم را از بهشت فرود آورد او را بر كوه ابو قبيس فرود آورد آدم از وحشت خود شكايت كرد كه نمىشنوم آنچه را در بهشت مىشنيدم حقتعالى يك دانه ياقوت سرخى فرود آورد و بر موضع خانهء خود گذاشت آدم گرد آن ياقوت طواف ميكرد و روشنائى آن ياقوت بهر موضعى از كوها تابيد نشانهء شد و شرف يافت پس هر مكانى اشرف شد بسبب تابيدن آن روشنائى اشرف شد و حقتعالى محل تابيدن آن روشنائى را در اطراف خانهء خود حرم قرار داد و حرم را به آن حد مقرر داشته و اسماعيل بن همام از آن جناب مثل اين حديث روايت كرده است و صفوان بن يحيى نيز از آن جناب مثل اين حديث را روايت كرده است . حضرت ابو جعفر محمد بن على از پدر بزرگوارش حضرت رضا ( ع ) روايت كرده است كه آن جناب فرمود از پدر بزرگوارم موسى بن جعفر شنيدم كه فرمود عمر و بن عبيد بصرى بر حضرت صادق ( ع ) وارد شد . پس چون سلام كرد و نشست اين آيهء شريفه را تلاوت كرد كه * ( الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الإِثْمِ ) * و چون اين مقدار از اين آيه را تلاوت كرد ساكت شد . حضرت صادق ( ع ) به او فرمود چه چيز ترا ساكت گردانيد عرض كرد دوست ميدارم كه گناهان كبيره را از كتاب خدا بشناسم . حضرت فرمود بلى اى عمر بزرگترين گناهان كبيره شرك به خدا است چنانچه خدا فرموده . * ( مَنْ يُشْرِكْ بِالله فَقَدْ حَرَّمَ الله عَلَيْه الْجَنَّةَ وَمَأْواه النَّارُ وَما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ ) * و بعد از آن يأس از رحمت خدا است چنانچه فرموده * ( وَلا تَيْأَسُوا مِنْ رَوْحِ الله إِنَّه لا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ الله إِلَّا الْقَوْمُ الْكافِرُونَ ) * و ايمن بودن از پاداش و جزاء خدا است چنانچه فرموده * ( فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ الله إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ ) * و بعضى از گناهان كبيره عقوق والدين است زيرا كه حقتعالى در حكايت از عيسى عاق والدين را جبار و شقى قرار داده چنانچه ميفرمايد . * ( وَبَرًّا بِوالِدَتِي وَلَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّاراً شَقِيًّا ) * و قتل نفس است كه حقتعالى حرام كرده است قتل نفس را مگر آنكه به حكم خدا باشد چنانچه فرموده . * ( وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُه جَهَنَّمُ خالِداً فِيها ) * تا آخر آيه و نسبت زنا دادن بزنان عفيفه است چنانچه ميفرمايد :
عيون أخبار الرضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 216 | الشيخ الصدوق / شيخ محمد تقى آقا نجفى اصفهانى