« فَكَيْفَ إِذا تَوَفَّتْهُمُ الْمَلائِكَةُ » يعنى : هنگامى كه فرشتگان الهى جانهاى آنان را ستانند آن وقت حالشان چگونه است ، و اينكه چيزهايى از جمله حذف شده است بخاطر تعظيم آن مصيبتى است كه در آن وقت بر آنان وارد مىشود . « يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَ أَدْبارَهُمْ » يعنى بخاطر مجازات بصورتها و پشتهاى آنان ميزنند آن گاه خداوند بزرگ به علت اين ضربت پرداخته ميفرمايد : « ذلِكَ بِأَنَّهُمُ اتَّبَعُوا ما أَسْخَطَ اللَّهَ » چون آنان دنبال گناهانى ميرفتند كه خداوند از آنها بدش آمده و بخاطر آن مجازات خواهد كرد . « وَ كَرِهُوا رِضْوانَهُ » و از ايمان به خدا و اطاعت رسول ( ص ) كه موجب رضايت الهى است بدشان مىآمد . « فَأَحْبَطَ أَعْمالَهُمْ » در نتيجه خداوند كارهاى نيكى را كه انجام ميدادند مانند نماز صدقه و ديگر اعمال از بين برد ، زيرا اين كارها بدون ايمان انجام ميگرفت « 1 » سپس ميفرمايد : « أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ أَنْ لَنْ يُخْرِجَ اللَّهُ أَضْغانَهُمْ » يعنى اينان فكر ميكردند كه خداوند كينه توزيهايشان را نسبت به مؤمنين ظاهر نساخته ، و عيبهاى آنان را براى پيامبر ( ص ) ظاهر نميسازد .
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۲۳ — صفحه 84
پدیدآورندگان: الشيخ الطبرسي
ص۸۴
پاورقی
( 1 ) - نور الثقلين ج 5 صفحهء 43 حديث 70 : ( از روضة الواعظين مفيد رحمه اللَّه از حضرت باقر ( ع ) روايت شده است كه فرمودند : (ذلِكَ بِأَنَّهُمُ اتَّبَعُوا ما أَسْخَطَ اللَّهَ وَ كَرِهُوا رِضْوانَهُ فَأَحْبَطَ أَعْمالَهُمْ، اينان از على ( ع ) ناراحت بودند و قبلا خداوند روز بدر و روز حنين و در بطن نخله و روز ترويه و روز عرفه فرمان ولايت على ( ع ) را صادر فرموده بود ، و پانزده آيه در سفر حجّى كه رسول خدا ( ص ) از مسجد الحرام ممنوع شد در جحفه و نجم نازل گرديد )