تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ٢٢ — صفحة 89

مساهمون:

ص٨٩

سورهء حمعسق ( شورى ) :

42 آيات 1 - 5 اين سوره كه بنام سورهء شورى ناميده مىشود از حسن نقل شده است كه اين سوره مكى است جز آيهء « وَ الَّذِينَ اسْتَجابُوا و الَّذِينَ إِذا أَصابَهُمُ تا لا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ » و از ابن عباس و قتاده نيز نقل شده است كه اين سورهء مكى است بجز چهار آيه از آن كه در مدينه نازل شده است و آن اين آيات است : « قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى » ابن عباس گويد : هنگامى كه اين آيه نازل شد ، مردى گفت : به خدا كه اين آيه را خداوند نازل نكرده است ، بدنبال اين سخن بود كه خداوند اين آيه را نازل كرد : « أَمْ يَقُولُونَ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً » يعنى : ميگويند : بر خدا افتراء بسته است ، سپس آن مرد توبه كرده پشيمان شد آن گاه اين آيه نازل شد « وَ هُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ » تا لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ يعنى : « خداوند است كه توبهء بندگانش را مىپذيرد » .