و لذا مثل آنست كه از شنيدن قرآن كر هستند .
( وَ هُوَ عَلَيْهِمْ عَمًى )
يعنى : دلهايشان از شنيدن قرآن كور شده است .
از سدى روايت شده است هنگامى كه كافران گمراه گشتند و از فهم قرآن ناتوان بودند مثل اين مىباشد كه كور هستند .
( أُولئِكَ يُنادَوْنَ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ )
يعنى : همانگونه كه افرادى را كه از دور صدا ميزنند نميشنوند و نميفهمند اينان نيز نداى قرآن را نميشوند و درك نميكنند ، و بدان جهت اين مثال آورده شده است كه ميزان دور بودن افهام آنان و شدّت رويگردانى ايشان روشن شود .
و از مجاهد نقل شده است يعنى : اين اندازه قرآن از دلهايشان فاصله دارد .
و از ضحّاك روايت شده است كه روز قيامت كافران را با قبيحترين نامهاى آنان صدا ميزنند .
( وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ )
يعنى : براى موسى تورات را فرستاديم ولى در آن اختلاف نمودند كه قومى بدان ايمان آورده و قومى تكذيبش كردند ، اين آيه نوعى تسليت و دلدارى است نسبت به پيامبر اسلام ( ص ) كه از سرپيچى و انكار قومش بسيار ناراحت نشود .
( وَ لَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ )
اگر نبود كه از طرف پروردگارت سخنى رفته است كه عذاب قومت بتأخير خواهد افتاد ، زيرا تا تو در ميان آنان هستى خداوند قومت را عذاب نخواهد فرمود .
( لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ )
حالا زود گرفتار عذاب شده بودند ، و زود ريشه كن