تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ٢٢ — صفحة 337

مساهمون:

ص٣٣٧

نشانه‌هايى است . و بعضى گفته‌اند يعنى : اختلاف شب و روز از نظر آنكه يكى روشن و ديگرى تاريك است . ( وَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّماءِ مِنْ رِزْقٍ ) و منظور از اين رزق آسمانى باران است كه بوسيلهء آن گياهان ميرويد كه روزى بندگان است و علّت اينكه خداوند باران را رزق ناميده است آنست كه باران سبب روزى است « 1 » . ( فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها ) يعنى : بوسيلهء اين باران زمين را پس از آنكه خشك و مرده بود زنده كرد . ( وَ تَصْرِيفِ الرِّياحِ ) حسن گويد : يعنى : در گرداندن بادها كه گاهى از جنوب ميوزد ، گاهى از شمال ، گاهى صبا و گاهى دبور است . و قتاده گويد : يعنى : گاهى بادها باد رحمت‌اند گاهى باد عذاب ( آياتٌ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ) دانايان اين دليلها را درك ميكنند ، و در آن تدبّر نموده ، ميدانند كه اين اشياء داراى مدبّرى حكيم هستند كه قادر و عالم و زنده و بىنياز و قديم بوده ، چيزى شباهت به او ندارد .

هامش
( 1 ) و اين را تسميهء سبب باسم مسبّب نامند .