اين نعمتها مىديديم .
( عَلَى الْعالَمِينَ )
قتاده و حسن و مجاهد گويند : آنان را ، بر جهانيان عصر خودشان برترى بخشيديم « 1 » و دليل بر آن فرمودهء الهى است دربارهء پيامبر ما ( ص ) :
« كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ »
« 2 » .
بعضى هم گفتهاند معنى آيه اينست كه آنان را بر تمام جهانيان برترى داديم در اين جهت كه اختصاص به آنان داشت و پيامبران بسيارى از آنان مبعوث گرديد .
( وَ آتَيْناهُمْ مِنَ الْآياتِ )
يعنى : و معجزات بسيارى مانند شكافتن دريا ، و سايهبان شدن ابر ، و فرود آمدن خوراكيهاى من و سلوى به آنان عطا كرديم .
( ما فِيهِ بَلؤُا مُبِينٌ )
بقول حسن يعنى : معجزاتى كه در آن نعمتهايى آشكار بود .
و از ابن زيد نقل شده است يعنى : معجزاتى فرستاديم كه در آن شدّت و آزمايش بود مانند عصا و يد بيضاء زيرا بلاء هم سختى دارد ، هم آسايش .
بنا بر اين معجزات پيامبران براى خودشان و قومشان نعمت است ، و براى كفّار كه آنان را تكذيب ميكنند شدّت و سختى است .
آن گاه خداوند از كفّار قوم پيامبر ما كه قبلا در اوّل سوره از آنان ياد شده بود خبر ميدهد و ميفرمايد :
هامش
( 1 ) تفسير ابن عبّاس ص 309 نيز همين معنى را گفته است .
( 2 ) سورهء آل عمران : 3 آيهء 110 .