( وَ قَدْ جاءَهُمْ رَسُولٌ مُبِينٌ ) « 1 » با اينكه براى آنان پيامبرى كه راستگوييش آشكار بود آمد . ( ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ ) ولى آنان از اين پيامبر روگردان شدند ، و سخنش را نپذيرفتند . ( وَ قالُوا مُعَلَّمٌ مَجْنُونٌ ) يعنى : او تعليم داده شده است ، و بشرى كه با ادّعاى نبوت ديوانه است او را تعليم ميدهد « 2 » سپس ميفرمايد : ( إِنَّا كاشِفُوا الْعَذابِ قَلِيلًا إِنَّكُمْ عائِدُونَ ) يعنى : ما عذاب گرسنگى و دود را اندك مدتى از شما بر ميداريم ، و از مقاتل نقل شده است كه منظور از اين مدّت تا جنگ بدر بوده است - ولى باز شما بكفر و تكذيب خود باز ميگرديد . زيرا پس از آنكه خداوند بوسيلهء دعاى پيامبر و خواندن نماز استسقاء عذاب قحطى و خشكسالى را از آنان بر طرف ساخت ، دوباره بتكذيب پيامبر پرداختند ، و اين معنى بنا بر قول كسى است كه گفته است دود در زمان حضرت بوده است . امّا بنا بر قول كسى كه ميگويد : اين دخان از علائم قيامت است معنايش آنست كه شما دوباره گرفتار عذابى سختتر خواهى شد ، و آن عذاب عبارتست از عذاب جهنّم ، و قليل مدّت ما بين ايندو عذاب است « 3 » . ( يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرى ) بنا بر قول اوّل يعنى : براى آنان عذاب
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۲۲ — صفحه 295
پدیدآورندگان: الشيخ الطبرسي
ص۲۹۵
پاورقی
( 1 ) تفسير ابن عبّاس ص 308 ( مبين يعنى : براى آنان بزبانى بيان كند كه آن را ميدانند ) . تفسير علىّ بن ابراهيم قمّى ج 2 ص 291 ( مبين يعنى :
پيامبرى كه بر ايشان ظاهر شده است .
( 2 ) تفسير قمّى ج 2 ص 291 : ( اين سخن را هنگامى گفتند كه وحى بر پيامبر خدا ( ص ) نازل شده به حالت غشوه فرو ميرفتند )
( 3 ) تفسير قمّى ج 2 ص 291 :