تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ٢٢ — صفحة 269

مساهمون:

ص٢٦٩

اعراب آيات :

قوله « وَ هُوَ الَّذِي فِي السَّماءِ إِلهٌ » إله مرفوع است بنا بر آنكه خبر مبتداى محذوف از صله باشد ، و تقديرش آنست كه و هو الذى هو فى السماء إله . و فى السماء متعلق است به إله ، و محل فى السماء منصوب است بوسيلهء آله گرچه متقدم است بر آن . وَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ يعنى : علم وقوع الساعه ، بنا بر اين مصدر اضافه شده است به مفعول ، يعنى : « يعلم وقوع الساعه » .

معنى آيات :

چون خداوند بيان فرمود كه مجرمين چه جناياتى مرتكب مىشوند ، سپس توضيح داد كه در اين باره نسبت به آنان ستمى روا نداشته است ، و فرمود : ( وَ ما ظَلَمْناهُمْ وَ لكِنْ كانُوا هُمُ الظَّالِمِينَ ) يعنى : ما به آنان ستم روا نداشته‌ايم و لكن خودشان با جناياتى كه نسبت به خويشتن كردند به خود ظلم كردند و خويشتن را مستوجب عذاب ساختند . ( وَ نادَوْا يا مالِكُ ) يعنى : مالك جهنّم را صدا زده ميگويند : اى مالك جهنّم ، ( لِيَقْضِ عَلَيْنا رَبُّكَ ) بگو پروردگارت ما را بميراند تا خلاص گرديم ، و از اين عذاب راحت شويم . ( قالَ إِنَّكُمْ ماكِثُونَ ) يعنى : مالك جهنم در پاسخ آنان ميگويد : شما در جهنم هستيد ، و هميشه در عذاب خواهيد ماند .