اعراب آيات :
قوله
« وَ هُوَ الَّذِي فِي السَّماءِ إِلهٌ »
إله مرفوع است بنا بر آنكه خبر مبتداى محذوف از صله باشد ، و تقديرش آنست كه و هو الذى هو فى السماء إله .
و فى السماء متعلق است به إله ، و محل فى السماء منصوب است بوسيلهء آله گرچه متقدم است بر آن .
وَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ
يعنى : علم وقوع الساعه ، بنا بر اين مصدر اضافه شده است به مفعول ، يعنى : « يعلم وقوع الساعه » .
معنى آيات :
چون خداوند بيان فرمود كه مجرمين چه جناياتى مرتكب مىشوند ، سپس توضيح داد كه در اين باره نسبت به آنان ستمى روا نداشته است ، و فرمود :
( وَ ما ظَلَمْناهُمْ وَ لكِنْ كانُوا هُمُ الظَّالِمِينَ )
يعنى : ما به آنان ستم روا نداشتهايم و لكن خودشان با جناياتى كه نسبت به خويشتن كردند به خود ظلم كردند و خويشتن را مستوجب عذاب ساختند .
( وَ نادَوْا يا مالِكُ )
يعنى : مالك جهنّم را صدا زده ميگويند : اى مالك جهنّم ،
( لِيَقْضِ عَلَيْنا رَبُّكَ )
بگو پروردگارت ما را بميراند تا خلاص گرديم ، و از اين عذاب راحت شويم .
( قالَ إِنَّكُمْ ماكِثُونَ )
يعنى : مالك جهنم در پاسخ آنان ميگويد : شما در جهنم هستيد ، و هميشه در عذاب خواهيد ماند .