معنى آيات :
سپس خداوند بزرگ از داستان حضرت موسى ( ع ) ياد كرده ميفرمايد : ( وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا ) يعنى : موسى را با معجزات و نشانههاى ظاهرى فرستاديم . ( إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ ) يعنى : اشراف قوم فرعون ، و اينكه ملأ فرعون ، و اشرافيان قومش در قرآن ذكر شده است ، با اينكه حضرت موسى براى همه فرستاده شده بود ، براى آنست كه ديگران پيرو اشرافيان بودهاند . ( فَقالَ : إِنِّي رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِينَ ) آن گاه موسى به آنان گفت : خدا مرا بسوى شما فرستاده است . ( فَلَمَّا جاءَهُمْ بِآياتِنا ) يعنى : پس از آنكه موسى معجزات يد بيضا و عصاء را براى آنان ظاهر ساخت . ( إِذا هُمْ مِنْها يَضْحَكُونَ ) يعنى با استهزاء و سبك شمردن آيات الهى معجزات موسى را بباد مسخره و خنده گرفتند ، امّا نميدانستند كه ميبايست به جاى اين بىدقّتى و بىفكرى از اين آيات پند ميگرفتند . ( وَ ما نُرِيهِمْ مِنْ آيَةٍ إِلَّا هِيَ أَكْبَرُ مِنْ أُخْتِها ) يعنى : عذابهايى كه پى در پى بر سر اين قوم مىآمد مانند : طوفان ، ملخ ، شپش ، قورباغه ، خون ،