اسقيه و اساق خواهد بود ، منتها در اينجا هاء به آخر آن ملحق شده است ، همانگونه كه در قشعم و قشاعمه « 1 » اضافه شده است .
معنى آيات :
سپس خداوند بزرگ از داستان حضرت موسى ( ع ) ياد كرده ميفرمايد :
( وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا )
يعنى : موسى را با معجزات و نشانههاى ظاهرى فرستاديم .
( إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ )
يعنى : اشراف قوم فرعون ، و اينكه ملأ فرعون ، و اشرافيان قومش در قرآن ذكر شده است ، با اينكه حضرت موسى براى همه فرستاده شده بود ، براى آنست كه ديگران پيرو اشرافيان بودهاند .
( فَقالَ : إِنِّي رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِينَ )
آن گاه موسى به آنان گفت : خدا مرا بسوى شما فرستاده است .
( فَلَمَّا جاءَهُمْ بِآياتِنا )
يعنى : پس از آنكه موسى معجزات يد بيضا و عصاء را براى آنان ظاهر ساخت .
( إِذا هُمْ مِنْها يَضْحَكُونَ )
يعنى با استهزاء و سبك شمردن آيات الهى معجزات موسى را بباد مسخره و خنده گرفتند ، امّا نميدانستند كه ميبايست به جاى اين بىدقّتى و بىفكرى از اين آيات پند ميگرفتند .
( وَ ما نُرِيهِمْ مِنْ آيَةٍ إِلَّا هِيَ أَكْبَرُ مِنْ أُخْتِها )
يعنى : عذابهايى كه پى در پى بر سر اين قوم مىآمد مانند : طوفان ، ملخ ، شپش ، قورباغه ، خون ،
هامش
( 1 ) قشعم مردان كهن سال را گويند ، و به عقابها و شيران و چيزهاى قوى هم گفته مىشود .