( ما لَهُمْ بِذلِكَ مِنْ عِلْمٍ )
اينان به صحت آنچه ميگويند علم ندارند ، و اين اشاره است بر بطلان گفتارشان زيرا گفتار آنان از روى دليل و دانش صادر نشده است .
( إِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ )
يعنى : اينان دروغگويانى بيش نيستند .
ابو حامد گويد خداوند آنان را تكذيب ميفرمايد بدان جهت كه اولا انكار توحيد ميكنند ، علاوه بر آن نسبت فرزند به خدا ميدهند ، و با نسبت كفر به مشيت الهى ظلمى بزرگ نمودهاند .
هامش
( كه بسيار خوب ، و گرنه همين حرف را عمر بزند ، اگر پاسخ به او دادند كه خوب ، و گرنه همين سخن را على بگويد ، رفتند و همين كار را كه حضرت دستور داده بود انجام دادند ، اصحاب كهف نه أبا بكر را جواب دادند نه عمر را ، آن گاه على ( ع ) به پا خواست و همان كار را كرد ، به او پاسخ دادند و سه بار گفتند : لبّيك لبّيك ، حضرت به آنان فرمود چه شد كه به اولى و دوّمى پاسخ نداديد ؟ ولى سومى را پاسخ گفتيد ؟ گفتند : خداوند بما دستور داده است كه جز به پيامبران يا وصى آنان پاسخ ندهيم ، سپس بسوى حضرت رسول ( ص ) بازگشتند ، حضرت از آنان پرسيد چه كردند ؟ جريان را به حضرت گفتند : حضرت صحيفهاى قرمز بيرون آوردند و به آنان فرمودند :
شهادت خود را با خط خود در اين برگه پيرامون آنچه ديدهايد و شنيده ايد بنويسيد ، اينجا بود كه اين آيه نازل شد : ستكتب شهادتهم و يسئلون يوم القيمة .