معنى آيات :
آن گاه خداوند گفتار آنان را انكار نموده ميفرمايد : ( أَمِ ) و اين ام براى استفهام انكارى و سرزنش آمده است كه بمعنى بل است . ( اتَّخَذَ مِمَّا يَخْلُقُ بَناتٍ ؟ ) يعنى آيا پروردگارتان براى خويش دخترانى گرفته است ؟ . ( وَ أَصْفاكُمْ بِالْبَنِينَ ؟ ) و پسران را مخصوص شما ساخته است ؟ ، و اين آيه مانند آيهء ديگرى است كه ميفرمايد : « أَ فَأَصْفاكُمْ رَبُّكُمْ بِالْبَنِينَ ؟ » « 1 » سپس دوباره با استدلال عليه آنان پرداخته ميفرمايد : ( وَ إِذا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِما ضَرَبَ لِلرَّحْمنِ مَثَلًا ) يعنى : هر گاه بيكى از آنان بشارت دهند بدخترى كه آن را شبيه خداوند قرار دادهاند ، زيرا فرزند هر چيزى شبه او و جنس او است ، پس يعنى هر گاه بيك نفر از آنان بشارت دهند كه دخترى برايش متولد شده است . ( ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَ هُوَ كَظِيمٌ ) از اندوه اين خبر صورتش سياه ميشد در حالى كه سخت غمگين و خشمناك بود ، سپس خداوند آنان را بخاطر اين افتراء آنان را مورد نكوهش قرار داده ميفرمايد : ( أَ وَ مَنْ يُنَشَّؤُا فِي الْحِلْيَةِ وَ هُوَ فِي الْخِصامِ غَيْرُ مُبِينٍ ؟ ) يعنى آيا كسى را كه در زر و زيور زنانه رشد مىكند ، يعنى دختران را براى خدا قرار ميدهند ، در حالى كه زنان قدرت گفتگو و بحث را ندارند ؟ .