پرش به محتوای اصلی

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۲۲ — صفحه 185

پدیدآورندگان:

ص۱۸۵

معنى آيات :

آن گاه خداوند پيامبرش را دلدارى داده ميفرمايد : ( وَ كَمْ أَرْسَلْنا مِنْ نَبِيٍّ فِي الْأَوَّلِينَ ) يعنى براى ملّتهاى گذشته پيامبرانى بسيار فرستاديم . ( وَ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ نَبِيٍّ إِلَّا كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ ) يعنى : ملّتهاى گذشته كه گفتيم نسبت به پيامبران كافر شدند ، و بعلّت جهل بسيار و نادانى كه داشتند پيامبران را مسخره ميكردند ، همانگونه كه قوم تو ترا مسخره ميكنند ، ولى ما در مقابل استهزاء آنان نسبت به پيامبران از آنان رو گردان نشديم ، بلكه حجتهاى بيشتر و پيامبران ديگرى بسوى آنان فرستاديم . ( فَأَهْلَكْنا أَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشاً ) و ما از اين ملّتها با انواع عذاب كسانى را به هلاكت رسانديم كه از مشركين قوم تو بسيار نيرومندتر و قوىتر بودند پس اين مشركين نبايد بقدرت و مكنت خود مغرور گردند . ( وَ مَضى مَثَلُ الْأَوَّلِينَ ) يعنى : در آنچه بر تو نازل كرده‌ايم گذشت كه حالت كفّار پيشين در تكذيب به حال اين كافران شباهت دارد ، و چون آنان بخاطر تكذيب پيامبرانشان به هلاكت رسيدند عاقبت حال اينان نيز مانند آنان هلاكت است . ( وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ ) يعنى اگر اى محمد از قومت بپرسى چه كسى آسمانها و زمين را آفريده است ؟ . ( لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ ) پاسخى نخواهند داشت مگر آنكه بگويند : آسمانها و زمين را خداى نيرومند و توانا و شكست ناپذير آفريده است ، خدايى كه از مصالح بندگانش آگاه است ، و او خداى توانا است ، زيرا