( وَ هُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِنْ بَعْدِ ما قَنَطُوا )
يعنى : پس از آنكه مردم از فرود آمدن باران نااميد شدند خداوند باران برايشان فرو مىفرستد ، غيث به باران سودمند گويند كه بوقت ببارد ، اما مطر گاهى سودمند است ، و گاهى زيانبخش چه در وقت ببارد يا بى وقت .
و علت اينكه خداوند پس از نوميدى باران ميفرستد ، براى آنكه موجب شكر گزارى بيشتر و تعظيم او و آگاهى بر اهميت احسان حضرتش گردد .
( وَ يَنْشُرُ رَحْمَتَهُ )
يعنى بوسيلهء فرستادن باران و روئيدن گياهان و درختان خداوند نعمتهاى خود را در همه جا منتشر ميسازد .
( وَ هُوَ الْوَلِيُّ الْحَمِيدُ )
يعنى او است صاحب اختيار و سرپرست بندگان كه امور و مصالح آنان را تقدير و تدبير ميفرمايد ، و او است خدايى كه در تمامى كارهايش شايستهء ستايش است زيرا جز احسان و نعمت بخشى كارى ندارد .
( وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ )
خلقت آسمانها و زمين نشانهء بزرگ خدا شناسى است ، زيرا در آفرينش اينها قدرتى عظيم به كار رفته و با آن همه شگفتيها و انواع و اقسام گوناگون موجودات كه در آنها وجود دارد بجز خداى قادر كسى ياراى آفرينش آن را ندارد .
( وَ ما بَثَّ فِيهِما مِنْ دابَّةٍ )
و نيز اينهمه موجودات زنده كه در آسمانها و زمين پراكنده نموده است نشانهاى است از او ، دابه از نظر لغت بجنبنده گويند ، بنا بر اين تمامى حيوانات را شامل ميگردد .
( وَ هُوَ عَلى جَمْعِهِمْ إِذا يَشاءُ قَدِيرٌ )
و هر گاه خداوند بخواهد اين موجودات زنده را پس از ميراندنشان ميتواند در صحراى محشر گرد آورد ، و اين عمل براى او سخت نيست .