اعراب آيات :
جملهء « ذلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبادَهُ » تقديرش يبشر اللَّه به عباده بوده اول باء و سپس هاء از آن حذف شده است . و نيز جايز است الّذي در اين جمله حكم ماء مصدريه داشته باشد كه معنى چنين خواهد شد : اينست بشير خداوند نسبت به بندگانش . و جملهء وَ يَمْحُ اللَّهُ الْباطِلَ معطوف بريختم نيست ، زيرا محو باطل واجب است و مشروط به شرطى نيست .
معنى آيات :
پس از آنكه خداوند خبر داد كه هر كس باعمال خود هدفش دنيا باشد از پاداش آخرت بهرهاى ندارد ، فرمود : ( أَمْ لَهُمْ شُرَكاءُ ) يعنى : بلكه اين كافران در كارهايى كه انجام ميدهند شريكانى دارند . ( شَرَعُوا لَهُمْ مِنَ الدِّينِ ما لَمْ يَأْذَنْ بِهِ اللَّهُ ) يعنى : شريكان جرمشان براى آنان دينى غير از دين اسلام ساختند ، بىآنكه فرمانى از طرف خدا صادر شده باشد ، يا اجازهاى براى اين كار داشته باشند . وَ لَوْ لا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ) اگر نبود كه خداوند قرار بر تأخير عذاب اين امت تا روز قيامت گذاشته است ، آنان كه ترا تكذيب ميكنند زودتر در دنيا بحسابشان ميرسيديم . ( وَ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ) آن ستمگران كه ترا تكذيب ميكنند در آخرت عذابى دردناك در پيش خواهند داشت . ( تَرَى الظَّالِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا كَسَبُوا وَ هُوَ واقِعٌ بِهِمْ ) ستمگران را خواهى