أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا ( يا قرار دهيم آنان را كه ايمان آوردند ) يعنى آيا ما قرار مىدهيم آنان را كه خدا را تصديق كرده و به رسولان او ايمان آوردند وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ ( و عمل كردند به صالحات ) و طاعات كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ ( مانند فساد كاران در زمين ) و عمل كنندگان به گناهان . أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ ( يا قرار مىدهيم پرهيزكاران را مانند تباه - كاران ) يعنى آيا ما پرهيزكاران را كه از معاصى خداوند به جهت ترس از مجازات پرهيز كردهاند مانند فاجران كه طاعات را ترك كرده و مرتكب معاصى شدهاند قرار مىدهيم ؟ ! هرگز چنين نخواهد بود ! ! سپس خداوند پيامبر خود را مورد خطاب قرار داده و مىفرمايد : كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ مُبارَكٌ ( كتابى است نازل كرديم بر تو مبارك است ) يعنى اين قرآن كه بر تو نازل كرديم داراى منافع بسيار است هر كه به آن معتقد شود خواهد فهميد كه چه اندازه خداوند به او نعمت ارزانى داشته است . لِيَدَّبَّرُوا آياتِهِ ( تا تدبّر كنند در آيات آن ) يعنى بايد مردم در آن انديشه كنند و از مواعظ آن پند گيرند . وَ لِيَتَذَكَّرَ أُولُوا الْأَلْبابِ ( و بايد پند گيرند صاحبان خرد ) يعنى عقلايى كه مورد خطاب اين آيه مىباشند .
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۲۱ — صفحه 96
پدیدآورندگان: الشيخ الطبرسي
ص۹۶