اعراب
تفسير
اين بار خداوند پس از ياد آورى از « الياس » به ذكر « لوط » پرداخته و مىفرمايد : وَ إِنَّ لُوطاً لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ( همانا لوط از مرسلان است ) يعنى لوط يكى از رسولانى است كه خداوند او را فرستاده تا به طاعت او دعوت كند و به امر توحيد مردم را آشنا گرداند . إِذْ نَجَّيْناهُ وَ أَهْلَهُ أَجْمَعِينَ ( زمانى كه نجات داديم او را و كسانش را همگى ) يعنى خلاص كرديم او را و آنان كه از قومش به او ايمان آورده بودند از عذاب درماندگى . إِلَّا عَجُوزاً فِي الْغابِرِينَ ( مگر پير زنى را در بازماندگان ) يعنى در ميان باقى ماندگان كه هلاك شدند پير زنى كه همسر « لوط » بود نگه داشتيم . ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ ( سپس هلاك كرديم آخرين را ) كه نابود كرديمشان . وَ إِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِمْ مُصْبِحِينَ وَ بِاللَّيْلِ ( و همانا شما مىگذريد بر ايشان صبح كنندگان و به شب ) اين خطاب متوجه مشركان عرب است كه شما مىگذريد در رفت و آمدتان به شام بر منزلها و قريههاى قوم « لوط » . أَ فَلا تَعْقِلُونَ ( آيا تعقل نمىكنيد ) مقصود اين است كه : آيا تفكر نمىكنيد در آنچه بر آن قوم نازل شد تا از كفر و گمراهى كه ايشان مرتكب مىشدند