تفسير :
سپس خداوند پيامبر خود را مخاطب ساخته و فرمود : قُلْ ( بگو ) اى محمد ! بر كافران قومت إِنِّي نُهِيتُ ( همانا باز داشته شدهام ) يعنى خدا نهى كرده است مرا أَنْ أَعْبُدَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ( اين كه عبادت كنم آنان را كه مى - خوانيد به غير از خداوند ) يعنى نهى شدهام كه متوجه كنم عبادت خود را به آنان كه غير از خداوند مىخوانيد ، آنان را كه از بتها براى خود خدايانى قرار دادهايد . لَمَّا جاءَنِي الْبَيِّناتُ مِنْ رَبِّي ( چون آمد مرا بينههايى از پروردگارم ) يعنى هنگامى كه حجتها و برهانهايى كه از جانب خداوند در اين امر برايم آمده است وَ أُمِرْتُ ( و امر شدهام ) با اين حال أَنْ أُسْلِمَ لِرَبِّ الْعالَمِينَ ( اين كه تسليم شوم به پروردگار جهانيان ) يعنى تسليم شوم به امر پروردگارم كه مالك تدبير همه مخلوقات مىباشد ، سپس خداوند به ذكر ادله پرداخته و مىگويد : هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ ( اوست كه آفريد شما را ) اى گروه انسانها مِنْ تُرابٍ ( از خاك ) يعنى پدر شما آدم را كه به او ميرسيد ، از خاك آفريد ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ( سپس از نطفه ) يعنى سپس ايجاد كرد نطفه را از اين