پرش به محتوای اصلی

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۲۱ — صفحه 270

پدیدآورندگان:

ص۲۷۰

چنان كه خدا مىگويد : ( وَ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ ) ، « و زينت داده بود بر ايشان شيطان - انعام - 43 » . وَ صُدَّ عَنِ السَّبِيلِ ( و بازداشته شد از راه ) وَ ما كَيْدُ فِرْعَوْنَ ( و نبود نيرنگ فرعون ) در ابطال آيات موسى إِلَّا فِي تَبابٍ ( مگر در تباهى ) يعنى در هلاكت و زيانى كه او را سودى نمىداد . سپس خداوند به يادآورى نصيحت « مؤمن آل فرعون » برگشته و فرمود : وَ قالَ الَّذِي آمَنَ يا قَوْمِ اتَّبِعُونِ أَهْدِكُمْ سَبِيلَ الرَّشادِ ( و گفت آن كه ايمان آورده بود كه اى قوم من ، پيروى كنيد مرا هدايت كنم شما را به راه راستى ) يعنى به راه هدايت كه آن ، ايمان به خداوند و توحيد او و اقرار به موسى مىباشد . « جبائى » گفته : گويندهء اين جمله نيز خود ( موسى ) مىباشد . يا قَوْمِ إِنَّما هذِهِ الْحَياةُ الدُّنْيا مَتاعٌ ( اى قوم من همانا اين دنيا بهره‌ايست ) يعنى اين دنيا داراى نفع قليلى است كه زايل شده و منقطع مىشود و وزر و گناهان آن باقى مىماند . وَ إِنَّ الْآخِرَةَ هِيَ دارُ الْقَرارِ ( و همانا آخرت خانهء قرار است ) يعنى خانهء اقامت كه در آن خلائق قرار مىگيرند ، پس فريب اين دنياى فانى را نخوريد و آن را برتر از خانهء باقى قرار ندهيد مَنْ عَمِلَ سَيِّئَةً فَلا يُجْزى إِلَّا مِثْلَها ( كسى كه كار زشت انجام دهد مجازات نمىشود مگر به مانند آن ) يعنى كسى كه كار زشت انجام دهد مجازات نميشود مگر به مقدارى كه به آن مستحق و سزاوار است از عقاب نه زيادتر از آن ! وَ مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ ( و كسى كه عمل صالح كند از مرد يا زن در حالى كه او مؤمن باشد ) تصديق كند خداوند و پيامبرانش را ، كه ايمان ، شرط قبولى عمل صالح مىباشد . فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُونَ فِيها بِغَيْرِ حِسابٍ ( پس ايشان داخل بهشت شوند ، روزى داده شوند در آن بدون حساب ) يعنى روزى داده شوند زيادتر از آنچه مستحق هستند و اين از باب تفضل خداوند است ، زيرا اگر