بر خداوند مىكند . پس ( من ) بر هر فرد تميز دهنده و ( ما ) بر هر چيزى گويند . وَ جَعَلَ لِلَّهِ أَنْداداً ( و قرار داد براى خداوند همتايانى ) يعنى براى او همتايانى را نشان كرد در توجه دادن عبادت به سوى آنها از اصنام و بتها . لِيُضِلَّ ( تا گمراه كند ) مردم را . عَنْ سَبِيلِهِ ( از راه او ) يعنى از دين او . يا چنين معنى كنيم كه : تا گمراه شد خودش از راه خدا . و در اين صورت لفظ لام به معنى ( لام عاقبت ) خواهد بود . يعنى ايشان نمىخواستند كه چنين شود ولى عاقبت كارشان جبراً چنين مىبايست بگردد . قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيلًا ( بگو بهرمند باش به كفرت اندكى ) ، اين كلام در ظاهر به صورت امر بوده ولى داراى معنى خبرى مىباشد ، مانند اينكه گفته مىشود : ( اگر حيا نمىكنى پس بكن هر چه مىخواهى ) ، و مقصود اين است كه مدت بهرمندى او با كفر خود در دنيا اندك و نابود شدنى خواهد بود . إِنَّكَ مِنْ أَصْحابِ النَّارِ ( كه تو از اصحاب آتشى ) كه همواره در آن عذاب خواهى شد . أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ ( آيا آنكه قنوت كننده است ) . « ابن عباس » گويد : آيا آن كه ياد كرديم بهتر است يا آنكه همواره در فرمانبرى خداوند است . كه نظر « سدى » نيز مىباشد ، و نيز گفتهاند : آنكه بر قرائت قرآن و نماز شب قيام مىكند بهتر است ؟ ، و اين نظر « ابن عمر » است . امام باقر عليه السلام فرمود : منظور كسى است كه نماز شب مىخواند . آناءَ اللَّيْلِ ( لحظههاى شب ) يعنى ساعات شب . ساجِداً وَ قائِماً ( سجده كننده و به پا ايستنده است ) كه گاهى در نماز سجده كرده و گاهى قيام مىكند . يَحْذَرُ الْآخِرَةَ ( مىترسد از آخرت ) يعنى از عذاب آخرت .
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ٢١ — صفحة 152
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص١٥٢