پرش به محتوای اصلی

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۲۱ — صفحه 141

پدیدآورندگان:

ص۱۴۱
( ليقربونا قربى ) پس مقصود اين است كه ( ما نعبدهم الا ليقربونا )

تفسير :

خداوند سبحان شأن قرآن را بزرگ شمرده و مكلفان و مردم را به بر پا داشتن معارف آن و پيروى از دستورات و نواحى آن تشويق و تحريص كرده و مىفرمايد : تَنْزِيلُ الْكِتابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ ( فرو فرستادن اين كتاب است از خداوند عزيز ) كه متعالى و برتر از شبيه و مثال است . الْحَكِيمِ ( حكيم ) در كردار و گفتار است ، خداوند خود را به عزت ستوده است تا از مخالفت كتابش هشدار دهد و به حكمت ستوده است تا اعلان كند كه كتابش را حفظ كرده تا بدون تغيير به دست مكلفان برسد . إِنَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ ( ما نازل كرديم بر تو كتاب را به حق ) يعنى آن را بدون غرض و باطل فرو نفرستاده‌ايم ، و يا آن را به امر حق يعنى به دين درست نازل كرده‌ايم . فَاعْبُدِ اللَّهَ ( پس پرستش كن خداوند را ) يعنى با عبادت خود تنها متوجه خدا شو . مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ ( خالص كننده براى او دين را ) از شريك گرداندن بتها و صنم‌ها . اخلاص ، قرار دادن بنده است عمل خود را براى آفريدگارش كه اين كار را براى دنيا انجام نمىدهد . أَلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ ( آگاه باش دين خالص براى خداوند است ) . خالص چيزى باشد كه آميخته به ريا و شهرت و وجهى از وجوه دنيا نباشد و دين خالص عبارت از اسلام است . و اين قول « حسن » است ، و « قتاده » گفته : دين خالص عبارت از شهادت ( ان لا إله الا اللَّه ) است ، و گفته شده كه دين خالص عبارت است از : اعتقاد واجب در توحيد و عدل و نبوت و شرايع و اقرار به آنها و عمل به موجبشان و برائت از هر دينى كه غير از آن باشد و اين تفصيل قولِ