قالَ أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِنْ نارٍ وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ
( گفت من بهتر از او بودم ، آفريدى مرا از آتش و آفريدى او را از گل ) ، شيطان با اين سخن آتش را بالاتر از گل قرار داد .
قالَ فَاخْرُجْ مِنْها
( گفت بيرون شو از آن ) يعنى از بهشت .
فَإِنَّكَ رَجِيمٌ
( پس همانا تو رانده شدهاى ) يعنى طرد و دور شدهاى .
وَ إِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِي إِلى يَوْمِ الدِّينِ قالَ
( و همانا بر تو باد لعنت من تا روز جزاء ، گفت ) شيطان در اين هنگام
رَبِّ فَأَنْظِرْنِي إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ
( پروردگار من : مهلت بده مرا تا روزى كه برانگيخته شوند ) يعنى كار و آزادى مرا تأخير بينداز تا روزى كه مردم براى حساب محشور شوند كه آن روز قيامت است .
قالَ
( گفت ) خداوند متعال به ابليس .
فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ
( تو از مهلت داده شدگانى ) يعنى از تأخير افتادگان مىباشى .
إِلى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ
( تا روز وقت معلوم ) كه تفسير اين جملات را در گذشته بيان داشتيم .
قالَ
( گفت ) ابليس ،
فَبِعِزَّتِكَ
( سوگند به عزت تو ) يعنى قسم مىخورم به قدرت تو كه بر همهء مخلوقات قاهر گشتهاى .
لَأُغْوِيَنَّهُمْ
( هر آينه گمراه مىكنم آنان را ) يعنى بنى آدم را همگى .
أَجْمَعِينَ إِلَّا عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ
( همه را مگر بندگان تو از ايشان كه خالص شدگانند ) يعنى ايشان را به سوى گمراهى خوانده و قبائح را بر آنان مىآرايم مگر بندگانت كه خالصشان گرداندى و برگزيدى و نگاهشان داشتى ، پس مرا بر ايشان راهى نيست
.