53 - الطّمع أحد الّذلّين 1645 .
54 - من لزم الطّمع عدم الورع 8304 .
55 - من اتّخذ الطّمع شعارا جرعّته الخيبة مرارا 8654 .
56 - من حدّث نفسه بكاذب الطّمع كذبّته العطيّة 8731 .
57 - من لم ينزهّ نفسه عن دناءة المطامع فقد أذلّ نفسه ، و هو في الآخرة أذلّ و أخزى 8871 .
58 - قليل الطّمع يفسد كثير الورع 6821 .
59 - كثرة الطّمع عنوان قلّة الورع 7095 .
60 - من ملكه الطّمع ذلّ 7653 .
61 - من لزم الطّمع عدم الورع 8169 . 53 - طمع يكى از دو خوارى است ( يكى ذلت معروف و ديگر ذلت طمع ) .
54 - هر كه ملازم طمع باشد ( و از آن جدا نشود ) پارسائى را دارا نباشد .
55 - هر كه طمع را ( همچون پيراهن تن ) شعار خود قرار دهد تلخى نااميدى او را در كشد ، ( گويا نااميدى جرعهء تلخى را به او دهد ) .
56 - هر كه نفسش را به طمع دروغ ( كه جز طمع به خدا همهء طمعها دروغ است ) حديث كند ( و تلقين نمايد ) عطيهء او را تكذيب خواهد نمود ( يعنى چيزى به دست او نخواهد رسيد و معلوم مىشود خيال باطل بوده است ) .
57 - هر كه نفس خود را از پستى طمعها پاك نسازد در حقيقت نفسش را خوار ساخته و در آخرت او خوارتر و رسواتر خواهد بود .
58 - اندكى از طمع تباه مى سازد بسيار از پارسائى را .
59 - بسيارى طمع نشانهء كمى پارسائى است .
60 - كسى كه طمع مالك او شود ذليل و خوار گردد .
61 - هر كه ملازم طمع باشد ( و از آن جدا نشود ) پارسائى را از دست دهد .
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — صفحة 833
مساهمون: عبد الواحد الآمدى التميمي
ص٨٣٣