334 - من اعتمد على الدّنيا فهو الشّقيّ المحروم 9083 .
335 - من خدم الدّنيا استخدمته ، و من خدم اللّه سبحانه خدمته 9091 .
336 - من كانت الدّنيا همهّ ، طال يوم القيامة شقاؤه و غمهّ 9010 .
337 - من سلا عن مواهب الدّنيا عزّ 9184 .
338 - من نكد الدّنيا تنغيص الاجتماع بالفرقة ، و السّرور بالغصّة 9326 .
339 - من هوان الدّنيا على اللّه أن لا يعصى إلّا فيها 9366 .
340 - من ذمامة الدّنيا عند اللّه أن لا ينال ما عنده إلّا بتركها 9367 . خواهد بود ( و ملاقات و ديدار به آخرت افتد ) .
334 - هر كه بر دنيا اعتماد كند پس او بدبخت محروم است .
335 - هر كه دنيا را خدمت كند او را دنيا استخدام خواهد نمود ، و كسى كه خداى سبحان را خدمت نمايد دنيا او را خدمت كند .
336 - هر كه دنيا هم و مقصد او باشد روز قيامت بدبختى و غمش بدرازا كشد .
337 - هر كه بخششهاى دنيا را فراموش كند عزيز شود .
338 - از سختى دنيا ( و بى اعتبارى آن ) تيره كردن اجتماع است به جدايى و شادمانى است بغصهّ .
339 - از خوارى و پستى دنيا بر خدا ( و در نزد او ) آنست كه خداوند نافرمانى نمى شود مگر در آن ( و لذا در احاديث وارد شده اگر دنيا در نزد خدا به اندازه بال مگس و يا پشهاى ارزش داشت از آن شربت آبى به كافران نمى چشاند .
340 - از كفالت و تكفل دنيا در نزد خدا آنست كه رسيده نمى شود به آنچه در نزد اوست ( خدا ) مگر به ترك آن ( دنيا ، بنا بر اين كسانى كه مايلند به كمال فضل الهى
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — صفحة 520
مساهمون: عبد الواحد الآمدى التميمي
ص٥٢٠