140 - الرّغبة في الدّنيا توجب المقت 1201 .
141 - الدّنيا كيوم مضى ، و شهر انقضى 1205 .
142 - الدّنيا دار الغرباء ، و موطن الأشقياء 1206 .
143 - الوله بالدّنيا أعظم فتنة 1210 .
144 - الدّولة كما تقبل تدبر 1226 .
145 - الدّنيا كما تجبر تكسر 1227 .
146 - أسباب الدّنيا منقطعة ، و عواريها مرتجعة 1365 .
147 - الدّنيا حلم ، و الاغترار بها ندم 1384 .
148 - الدّنيا سمّ يأكله ( اكله ) من لا يعرفه 1411 .
149 - الدّنيا معدن الشّرّ ، و محلّ الغرور 1473 . 140 - رغبت در دنيا موجب دشمنى است .
141 - دنيا مانند روزيست كه رفته ، و ماهى است كه بسر آمده باشد .
142 - دنيا خانه غريبان و وطن بدبختان است .
143 - شيفته شدن به دنيا عظيم ترين فتنه است .
144 - ثروت دنيا ( و آنچه از مال متداول بين مردم است ) چنان كه رو مىكند پشت مى نمايد .
145 - دنيا همان طورى كه اصلاح شكستگى مىكند مى شكند .
146 - اسباب و وسيلههاى امور دنيا منقطع و عاريههاى آن ( مانند مال و ثروت و مقام و . . . كه مدتى نزد انسان است بعد به ديگرى منتقل مى گردد ) برگشت كننده است .
147 - دنيا خوابى است ، و فريفته شدن به آن پشيمانى است .
148 - دنيا زهر و سمّ است ، كسى آن را مى خورد كه نمى شناسد آن را .
149 - دنيا كان بدى و جايگاه فريب است .
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — صفحة 492
مساهمون: عبد الواحد الآمدى التميمي
ص٤٩٢