195 - من لم يشكر الإحسان لم يعده الحرمان 8996 .
196 - من بدأ العطيّة من غير طلب و أكمل المعروف من غير امتنان فقد أكمل الإحسان 9032 .
197 - من أنعم على الكفور طال غيظه 9066 .
198 - من سمحت نفسه بالعطاء استعبد أبناء الدّنيا 9077 .
199 - من لم يربّ معروفه فقد ضيعّه 9115 .
200 - من قبل معروفك فقد باعك عزتّه و مروتّه 9140 .
201 - من قبل معروفك فقد أذلّ لك جلالته و عزتّه 9141 .
202 - من لم يربّ معروفه فكأنهّ لم يصنعه 9146 . ( همه اخلاق را كه ) جوامع فضل و همه افزون هاى مرتبه را فراهم نموده فرا گرفته است .
195 - هر كه احسانى را شكر نكند محروميت از او تجاوز ننمايد .
196 - هر كه بدون در خواست و طلب به بخشش ابتداء نمايد و احسان را بدون منّت كامل سازد پس در حقيقت احسان را تمام نموده است .
197 - هر كه بر كفران كننده نعمت انعام و احسان نمايد خشمش به درازا كشد .
198 - هر كه نفس او به عطا بخشش نمايد ابناى دنيا را بنده گرداند .
199 - هر كه احسان خود را تربيت نكند ( و آن را به كمال نرساند يعنى پى در پى احسان ننمايد ) پس در حقيقت احسانش را ضايع ساخته است .
200 - هر كه احسان تو را بپذيرد در حقيقت عزّت و جوانمردى خود را به تو فروخته است .
201 - هر كه احسانت را قبول كرده باشد على التحقيق جلالت و عزّتش را خوار كرده است ( زيرا آنها را داده و احسان را پذيرفته است ) .
202 - هر كه احسانش را تربيت نكند گويا احسانى نكرده است .
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — صفحة 293
مساهمون: عبد الواحد الآمدى التميمي
ص٢٩٣