106 - ربّ أمنيّة تحت منيّة 5294 .
107 - زد من طول أملك في قصر أجلك ، و لا تغرّنّك صحّة جسمك و سلامة أمسك ، فإنّ مدّة العمر قليلة ، و سلامة الجسم مستحيلة 5460 .
108 - شرّ الفقر المنى 5720 .
109 - ضياع العمر بين الآمال و المنى 5905 .
110 - طوبى لمن قصّر أمله و اغتنم مهله 5948 .
111 - طوبى لمن كذّب مناه و أخرب دنياه لعمارة اخراه 5958 . 106 - بسا آرزوئى كه در زير مرگى است ( در حال احتضار ، و يا آرزو را بگور بردن ، و يا سبب رسيدن به آرزو مرگ باشد مرحوم علاّمه خوانسارى احتمال داده « تحثّ » باشد يعنى برانگيزاند مرگى را ، و يا « بحت » باشد به معناى محض يعنى بسا آرزوئى كه محض مرگ باشد ) .
107 - از طول امل و آرزوى درازت در كوتاهى مدّت عمرت بيفزا ( يعنى آرزو را كم كن ) و تو را صحت بدن و سلامت ديروزت فريب ندهد ، زيرا مدّت عمر كم و سلامت بدن تغيير يابنده است ( يعنى اگر ديروز سالم بودى امروز ممكن است به سخت ترين بيمارى مبتلاء شوى ، و اگر ديروز زنده بودى امكان دارد امروز به خاك روى پس آرزو را كم نما و از عمر استفاده كن ) .
108 - بدترين درويشى آرزوهاست ( زيرا آرزومند حتى با توانگرى محتاج خواهد شد ) .
109 - ضايع شدن عمر ميان اميدها و آرزوهاست .
110 - خوشا به حال كسى كه اميدش را كوتاه نموده ، و مهلت خود و فرصتى كه براى انجام كار خير دارد غنيمت بشمارد .
111 - خوشا به حال كسى كه آرزوى خود را تكذيب نموده ، ( آن را باطل به حساب آورد ) و دنيايش را براى آبادى آخرت خود خراب نمايد .
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — صفحة 106
مساهمون: عبد الواحد الآمدى التميمي
ص١٠٦