« أَلَا وَإِنَّ الدَّعِيَّ ابْنَ الدَّعِي قَدْ رَكَزَ بَيْنَ اثْنَتَيْنِ : بَيْنَ السِّلَّةِ وَالذِّلَةِ . وَهَيْهاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ » « 1 » .
« آگاه باشيد ! كه زنازاده فرزند زنازاده مرا ميان دو چيز پافشرده است :
ميان شمشير كشيدن و خوارى ديدن ! چه دور است كه ما ذلّت را بپذيريم ! »
و اينچنين بود كه خداوند ، درفش سيّدالشهدا را ، آنگاه كه با توحيد پاك به درجهء شهادت رسيد ، تعالى بخشيد .
امام حسين عليه السلام كفرورزيدن به طاغوت و ايمان به خداوند متعال را با جهاد و شهادت خود بر ما نمايان ساخت . از اين رو نمونهاى و الا از فرموده خداوند سبحان بود كه :
. . . فَمَن يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى . . . « 2 » .
« بنابراين ، كسى كه به طاغوت [ / بت و شيطان ، و هر موجود طغيانگر ] كافر شود و به خدا ايمان آورد ، به دستگيره محكمى چنگ زده است . »
ايّام محرّم كه در آن يادبود شهادت را گرامى مىداريم ، از ايّام اللَّه است ، كه در آن ايمان به خداوند ، و ايمان به رسالتهاى الهى و خلوص بندگى براى آفريدگار تجديد مىگردند .
بدينسان دراين ماه نفسهايمان را در رود توحيد ، از شائبههاى ترديد و شرك ، پرستش هواهاى نفسانى ، فروتنى در برابر طاغوتيان ،
هامش
( 1 ) - حياة الإمام الحسين بن عليّ عليهما السلام ، باقر شريف القرشي ، ج 2 ، ص 290 - 291 .
( 2 ) - سورهء بقره ، آيهء 256 .