مىترسم كه ديگرى بيايد و آن را بربايد ! » « 1 »
پس افرادى هستند كه در مجالس عزادارى امام حسين عليه السلام شركت مىكنند ولى در عين حال ، در پشتيبانى و تأييد حكومتهاى ستم پيشه سهيم مىگردند و از كمك و يارى رساندن به مجاهدين پيرو خط امام حسين عليه السلام امتناع مىورزند و بيم آن مىرود كه سرنوشت ايشان همچون سرگذشت قاتلان امام حسين عليه السلام گردد .
بنابراين اگر ما نداى يارى خواهى ابا عبداللَّه را شنيديم ولى استجابت نكرديم ، بدانيم كه با اهل كوفه كه با امام حسين عليه السلام مبارزه كردند - در حالى كه برخى از آنها شيعهء ابا عبداللَّه و نيز پدرش على بن ابيطالب بودند - محشور خواهيم شد . چرا كه تشيّع بدون اراده ، فداكارى و ايثار ، نوعى از نفاق سياه مىباشد .
ماه محرّم جهشى در راه جهاد
ما ناگزير بايد ، در هر سال ، ماه محرّم را به نقطهء عطفى مهم وجهشى در راه عمل جهادى ، عليه طاغوتيان دگرگون سازيم . چرا كه اگر با حول و قوّهء الهى و پيكار مجاهدين ، اين طاغوتيان سرنگون شوند ، افقهاى تازهاى در برابر امّت گشوده خواهد شد . امّا اگر اين طاغوتيان باقى بمانند ، مسلمانان شبهاى تيرهاى خواهند داشت ؛ زيرا اكنون كشمكشها به اوج خود رسيدهاند و نمىتوان براى آن بازگشتى قائل شد .
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 45 ، ص 82 .