دانش ، در خاندان رسالت بود . ولى ما در اينجا تنها به ذكر پرتوهايى از اين انوار تابناك پسنده مىكنيم باشد كه خداوند دلهاى ما را بدانها روشنايى بخشد و حقيقت جانهايمان را به ما نشان دهد و ما را به راه راست و استوار خود ، رهنمون شود .
اينك با هم اندرزهاى حكيمانهء امام باقر عليه السلام به يكى از اصحابش به نام جابر بن يزيد جعفى را از نظر مىگذرانيم :
« تو را به پنج چيز سفارش مىكنم : اگر مورد ستم واقع شدى تو ستم مكن ، اگر به تو خيانت شود تو خيانت مكن ، اگر به تو دروغ گويند تو دروغ مگو ، اگر تو راستودند شاد مشو و اگر نكوهشت كردند بى تابى مكن و در بارهء آنچه در خصوص تو مىگويند بينديش اگر آنچه در بارهات مىگويند در خودت ديدى بدان كه سقوط تو از چشم بيناى خداوند عز و جل در هنگامى كه براى كار درستى خشم كردى مصيبتى بزرگتر است برايت از اين كه بيم دارى از چشم مردم بيفتى و اگر بر خلاف واقع گفتهاند اين خود ثوابى است كه بى رنج آن را به دست آوردهاى .
بدان كه تو دوست و يار ما محسوب نخواهى شد تا چنان شوى كه اگر تمام همشهريانت گرد آيند و يكزبان گويند كه تو مرد بدى هستى مايه اندوه تو نگردد و اگر همه گويند تو مرد نيكى هستى موجبات شادى تو فراهم نشود ، امّا همواره خودت را به قرآن عرضه كن كه اگر به راه قرآن مىروى و آنچه را كه او نخواسته تو نيز نمىخواهى و آنچه را كه خواسته ، مىخواهى و از آنچه بر حذر داشته مىترسى پس استوار باش و مژدهات باد كه هر چه در بارهء تو گويند ، تو را زيان نرساند و اگر از قرآن جدايى پس چرا بر خود مىبالى ؟ ! براستى مؤمن سر سختانه مشغول جهاد با نفس است تا بر هوا و هوس نفس خويش غلبه كند . يك بار نفس را از كژى به راستى آرد و با خواهش او براى خدا مخالف شود و بار ديگر هم نفس او را به زمين زند و پيرو خواهش او گردد و خدايش دست گيرد و از جا بلند كند و از لغزشش بگذرد و متذكر شود و از خداى بترسد و به دو توبه كند و معرفت و بنيائىاش افزون شود چرا كه ترسش از او بيشتر شده است و خداوند در اين باره مىفرمايد :
هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — صفحة 581
مساهمون: شريعت
ص٥٨١