سخنان حكمت بار امام حسن
1 - شوخى هيبت را مىخورد و ( انسان ) خاموش پر هيبتتر است .
2 - كسى كه از او درخواست شده آزاد است تا آنگاه كه وعده دهد و به واسطهء وعدهاى كه داده ، بنده است تا آنگاه كه به وعدهاش عمل كند .
3 - يقين ، پناهگاه سلامت است .
4 - نخستين گام خردمندى ، معاشرت نيكو با مردمان است .
5 - خويش كسى است كه دوستىاش او را نزديك كرده اگر چه نژادش دور باشد و بيگانه كسى است كه دوستىاش او را دور كرده اگر چه نژادش نزديك باشد . هيچ عضوى از دست به بدن نزديكتر نيست ، امّا همين دست اگر معيوب شود ، آن را ببرند و از بدن جدايش كنند .
6 - فرصت به شتاب از دست مىرود و دير به دست مىآيد .
ونيز از سرودههاى حكمت آميز امام حسن عليه السلام است كه فرمود :
1 - اگر دنيا مرا نا خشنود كند شكيبايى پيشه مىكنم و هر بلاى نا پايدارى لاجرم اندك است .
و اگر دنيا مرا خشنود سازد ، من به شادمانى او خوشحال نمىشوم ، زيرا هر سرور نا پايدارى ، حقير و اندك است .
2 - اى مردم ! لذايذ دنيوى پايدار نيستند و بدانيد كه نشستن در زير سايهاى كه ناپايدار است ، حماقت و سبكسرى است .
3 - خردهاى از نان نا مرغوب مرا سير مىكند و اندكى آب مرا بس است . و پارهاى از جامهء نازك مرا مىپوشاند اگر زنده باشم و چنانچه بميرم كفنم مرا كافى است .
4 - اگر نيازمندى به نزد من آيد گويم : اى كسى كه اكرام به دو بر من واجب فورى است .
5 - و كسى كه فضل او بر هر فاضلى برترى دارد ، خوش آمدى كه برترين روز جوانمرد وقتى است كه از او حاجتى در خواست مىشود .
هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — صفحة 386
مساهمون: شريعت
ص٣٨٦